است ، حكم به حالت اوّل آن يعنى كُرّ بودن مىشود ، امّا اگر بدانيم كه آبى قليل است سپس شك كنيم كه آيا به اندازهء كُرّ رسيده است يا نه ، حكم به قليل بودن آن مىشود تا اينكه يقين پيدا كنيم كه به اندازهء كُرّ رسيده است .
5 - اگر با آبى مواجه شويم و ندانيم كه به اندازهء كُرّ است يا نه اقوى اين است كه اگر بررسى امكان نداشته باشد ، غير كُرّ محسوب شود ، و همچنين اگر با مادهء روانى برخورديم و ندانستيم كه آب است يا مايع ديگر ، آب تلقّى نمىشود .
6 - اگر در آب كُرّ ، نجاستى را مشاهده كنيم امّا ندانيم كه آيا قبلاز كُرّ شدن ، نجاست به آن رسيده است يا بعداز آن ، حكم به پاك بودن آن مىشود ، امّا اگر تاريخ افتادن نجاست در آب را بدانيم ولى تاريخ كُرّ شدن آن را ندانيم ، حكم به نجاست آب مىشود .
7 - اگر با آبى برخورديم كه نمىدانيم آيا مطلق است يا مضاف ، حكم به مطلق بودن آن مىشود ، پس آن طاهر كننده است ، و به محض ملاقات با نجاست ، نجس نمىشود .
5 - آب قليل
حديث شريف :
1 - على بن جعفر از برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام پرسيد دربارهء اينكه مرغ ، كبوتر و مانند آن بر مدفوع پا مىگذارد ، سپس داخل در آب مىشود آيا مىتوان با اين آب وضو گرفت ؟
فرمود :