آن را يك آب نمىدانند . امّا اگر آب قليل بر روى زمين به آهستگى جريان داشته باشد و پائين آن به نجاست برسد ، بالاى آن نيز نجس مىشود زيرا هر دو قسمت يك آب محسوب مىشود .
2 - آب قليلى كه براى بر طرف كردن عين نجاست ، روى چيز نجس ريخته مىشود ، و سپس از آن جدا مىگردد ( كه به آن غُساله گفته مىشود ) نجس است ، حتّى از آبى كه بعداز بر طرف شدن عين نجاست و قبلاز پاك شدن آن از آن جدا مىشود بايد اجتناب شود .
امّا قطراتى كه حامل عين نجاست نمىباشد و در هنگام شستن ترشّح پيدا مىكند ، اقوى اين است كه پاك مىباشد اگرچه احتياط ايجاب مىكند كه از آن هم اجتناب شود .
3 - آبى كه در لباس بعداز فشار دادن آن يا در ظرف بعداز شستن و دور ريختن غُساله آن ، باقى مىماند ، بنابر اقوى پاك است .
4 - اگر از آبىكه با آن بعداز قضاىحاجت ، مخرج ادرار يا مدفوع شسته مىشود ، قطراتى ترشّح كند و به بدن يا لباس برسد يا لباس بر روى آن بيفتد ، اشكال ندارد و شستن بدن يا لباس از آن واجب نيست . امّا نبايد در طاهر كردن چيز نجس ديگر يا وضو و غسل كردن ، از اين آب استفاده شود .
آب مضاف
حديث شريف :
1 - ابوبصير از امام صادق عليه السلام سؤال مىكند كه آيا شخص مىتواند با شيرى كه همراه دارد وضو بگيرد ؟ فرمود :