تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩

5 - رضايت طرفين ؛ مبناى دادوستد

قرآن كريم : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتَأْكُلُوا أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيماً « 1 » . « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! اموال يكديگر را به باطل ( و از طرق نامشروع ) نخوريد مگر اينكه تجارتى با رضايت شما انجام گيرد . و خودكشى نكنيد خداوند نسبت به شما مهربان است . » رهيافت : انسان محترم است ، هر چيزى كه با وى پيوند دارد نيز محترم است . از سويى دارايى هركس بخشى از تلاش اوست ، و در نتيجه بخشى از خود اوست . پس دست اندازى بدان حرام است چرا كه دست‌اندازى به كرامت انسان تلقّى مىشود ، و هركس كه كرامت مردم را محترم نشمرد ،
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 29 .