فصل يازدهم : ظهار ، ايلاء ، لعان
1 - ظهار
ظهار چيست ؟
ظهار ، گونه اى طلاق در دوران جاهليت بود كه طى آن زن تا ابد برمرد حرام مىگشت . در اين طلاق مرد زن را مخاطب قرار داده ومىگفت : « أنتِ علىَّ كظهر امى » ، و با اين گفته همسر خود را به مادرش تشبيه مىكرد ، و وى را با اين تشبيه تا ابد بر خود حرام مىساخت .
شريعت اسلام چنين طلاقى را حرام دانسته ، احكام ويژهاى براى آن وضعكرده كه در ذيل خواهد آمد .
صيغه ظهار
1 - بنا بر اقوى ، ظهار با هر عبارتى كه همسر را به بخشى از بدن يكى ازمحارم مرد كه بطور هميشگى بر وى حرام مىباشد مانند مادر ، خواهر ، عمه و خاله ، تشبيهكند ، محقق مىشود . مثل اينكه بگويد : « أنتِ علىّ كظهر امى » يا « بطن أُمى » يا « ظهر اختى » و . .
حكم ظهار
2 - اگر ظهار مطابق با شرايطى كه پس از اين خواهد آمد واقع شود ، نزديكى كردن مرد با همسر مورد ظهارش ، حرام خواهد شد و اگر مرد بخواهد ديگر بار به زن رجوع كند ، ابتدا مىبايست كفّاره بپردازد وسپس رجوع كند ، به عبارت ديگر حرام بودن نزديكى ، تنها با كفّاره بر طرف مىشود و بهتر آن است كه پيشاز اداى كفّاره از ساير لذت جويى هاى زناشويى نيز اجتناب كند .