ب - شير خوارگى پانزده باره :
هرگاه شمار شير دادن به پانزده رسيد اين شير گوشت مىروياند و خون پديد مى آورد ، اما اگر ده بار شير دادن توانست استخوانى را استوار گرداند يا گوشتى را بروياند و خونى را پديد آورد ظاهراً كفايت مىكند ، و در غير اين صورت خير .
و براى هر يك بار شير دادن شروطى وجود دارد بدين شرح :
1 - اينكه يك نوبت شير دادن ، عرفاً كامل باشد ، و نشانه آن ايناست كه كودك سيرآب مىشود و دهان از پستان برمىگيرد و چه بسا خواب او را بربايد ، اما اگر مثلًا - از پستان ناراحت شد يا به كسى توجه كردكه با او بازى مىكند وپستان را رها كرد وسپس به خوردن شير روىآورد نوبت جديدى در شير خوارگى شمرده نمىشود و در واقعتكميل نوبت اول است .
2 - اينكه دفعات شيرخوارگى پى در پى باشد ، پس اگر دو زن شيرده به تناوب « يكى در ميان » به كودك شير دهند كفايت نخواهدكرد حتى اگر اين دو زن همسران يك مرد باشند .
آرى ، اگر به كودك مقدار اندكى شير يا قندآب در اثناى شيرخوارگى داده شود به گونهاى كه شير زن شيرده غذاى اصلى اوشمرده شود كه گوشت و خون از آن پديد مى آيد ، به توالى زيان نمىرساند . اما اگر پديد آمدن گوشت و خون بواسطه غذا ياآشاميدنى ، يا بواسطه هر دوى آن به علاوه شير شيرده پديد آيد ، ايجاد محرميت بعيد مى نمايد .
3 - اينكه شير خوارگى مستقيماً از طريق پستان صورت پذيرد ، اما اگر شير را از پستان بدوشند وسپس به كودك بدهند ، به نظر غالب فقها موجب محرميت نمى شود ، زيرا ديگر رضاع ناميده نمى شود ، و احتياط بهتر است به ويژه اگر با اين شير گوشت و خون پديد آيد .
اما در صورتى كه مكيدن پستان به وسيله لولهاى انجام شود كه به پستان متصل است زيانى نمى رساند ، زيرا فقها اين مورد را رضاع مىشمرند و اين قيد در شير خوارگى يك شبانه روز نيز آمده است .
4 - برخى از فقها شرط كردهاند كه شير خوارگى بايد در حيات زن شيرده صورت پذيرد ، پس اگر طفل شيرخوار آخرين نوبت شيرش را پس از مرگ زن شيرده
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 549
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٥٤٩