5 - در اطعام واجب است كه هر مسكين را يك بار سير كند ، بنابراين اگر بايد شصت مسكين را اطعام دهد ، دوبار غذا دادن به سى مسكين كفايت نمىكند .
6 - اگر فقيرانى كه شخص كفاره دهنده مىخواهد اطعام كند بزرگ وكوچك هستند ، اگر اطعام به صورت دادن خود غذا يا پرداخت بهاى خريد آن باشد ، همانگونه كه به فرد بزرگ يك مُد طعام مىدهد بايد به كوچك هم همان اندازهبدهد .
اما اگر اطعام به صورت سير كردن است ، بنابر احتياط ، بايد هر دو نفر كوچك را يك فرد بزرگ به حساب آورد .
پوشاندن
7 - در كفارههايى كه پوشاندن فقرا در آن واجب است ، اين پوشاندن « يالباس دادن » بايد برحسب متعارف باشد ، به اين معنا كه به فقير لباسهايى بدهد كه عرف آن را پوشش كامل مىداند ، بنابراين پوشش كمتر از مثلًا يك پيراهن و يك شلوار كفايت نمىكند .
8 - همانطور كه در اطعام گذشت ، در مورد پوشش نيز واجب است كه عدد مورد نظر رعايت شود وحتماً تعداد افراد خواسته شده در كفاره پوشانده شوند ، بنابراين چند بار پوشاندن يك فرد يا تعدادى از افراد كفايت نمىكند .
بنابراين اگر پوشش ده نفر مسكين مقصود است ، دو بار پوشاندن پنج نفركفايت نمىكند .
9 - واجب است كه خود لباسها را به مسكينها بدهد ، اما اگر مىخواهد بهاى خريد آن را بپردازد بايد شرط كند كه حتماً با آن پول ، لباسخريده شود .
جايگزينهاى كفّاره
10 - اگر بر شخص دو ماه روزه يا اطعام شصت مسكين واجب است ، اما او نتواند هيچ يك از آنها را انجام دهد بايد در عوض هيجده روز پشت سر هم روزه بگيرد ، و اگر اين كار نيز برايش مقدور نيست ، هر چند روز كه مىتواند روزهگرفته و يا هر اندازه ممكن است صدقه بدهد ، و اگر از همه اين موارد ناتوان است وهيچكدام را نمىتواند انجام دهد به درگاه خداوند استغفار كند ولو يك بار .