احكام گوناگون نذر
18 - اگر نذر كننده بعد از تحقق يافتن موضوع نذر و قبل از عمل به آن بميرد ، واجب است كه مقدار مال مورد نياز براى اداى نذر ، از اصل تركه جدا شود و اين امر متوقف بر موافقت وارث نيست .
19 - اگر كسى چيزى را براى يكى از مرقدهاى مطهر نذر كند ، اما مورد مصرف آن را معيّن نكند ، مىتواند آن را در جهت منافع مرقد يا براى زائران آن مرقد شريف خرج كند .
20 - اگر شخصى چيزى را براى نبى اكرم ( ص ) يا براى يكى از ائمه اطهارعليهم السلام يا يكى از اولياء خدا نذر كند ، مىتواند آن را در راه خير واعمال نيك و به قصد باز گشت ثوابش به آن بزرگوار صرف كند .
21 - اگر كسى نذر كند كه تمام اموالش را صدقه بدهد ، اما انجام اين عمل برايش مشكل باشد ، واجب است كه تمام اموالش را بطور عادلانه ارزيابى و قيمت گذارى كند وكل قيمت را بر ذمه خودش قرار دهد وسپس بطور طبيعى در اموالش تصرف كند ، و بعد از آن ، آنچه را كه بر عهدهاش هست به صورت تدريجى صدقه دهد و اگر قبل از پرداخت همه آن بميرد باقيمانده از اصل اموال او پرداخت مىشود .
22 - اگر پدر و مادر يا يكى از آنها نذر كنند كه دخترشان را به ازدواج شخص معين يا يكى از افراد طبقه خاص « مثلًا يكى از فرزندان حضرت رسول ( ص ) » در آورند ؛ وقتى دختر به بلوغ شرعى برسد اختيار با اوست و نذر پدر و مادر اعتبارى ندارد و نمى توانند او را به اين كار مجبور كنند والبته كفارهاى هم بر عهده نذر كننده نيست چرا كه اين نوع نذر از اساس اشكال دارد .
23 - كراهت دارد كه انسان بواسطه نذر ، سوگند يا عهد چيزى را بر خود واجب كند .
24 - كسى كه به نذر خود وفا ننمايد ، واجب است كه كفاره بدهد والبته وفا نكردن محقق نمىشود مگر اينكه با اختيار واراده شخص باشد ، اما اگر وفا نكردن وى بسبب فراموشى ، جهل ، اضطرار يا اجبار باشد ، چيزى بر آن مترتب نيست ،