9 - فقها همگى بر انعقاد دو گونه نذر نخست « نذر شكر و نذر زجر » اتفاق نظر دارند ، اما در مورد انعقاد نذر سوم يعنى نذر داوطلبانه اختلاف دارند و بنابر نظر قويتر آن نيز منعقد شده و صحيح است .
متعلق نذر
10 - در مورد متعلق نذر « آنچه انجام دادن يا ترك آن نذر شده است » شرط اين است كه فراهم آوردن آن براى شخص نذر كننده مقدور باشد ، بنابراين اگر چيزى را نذر كند كه از انجام آن ناتوان باشد ، نذرش باطل خواهد بود ، مثل اينكه نذر كند كه با پاى پياده به حج برود ، در حالى كه به خاطر بيمارى اين امر برايش ممكن نباشد .
11 - مشروط است كه متعلق نذر در راه اطاعت خداوند متعال باشد ، مانند عباداتى كه انسان به وسيله آنها به خداوند متعال نزديك مىشود « نماز ، روزه ، حج ، عمره ، صدقه ، برآوردن حاجتهاى مؤمنان و . . . » يا در زمره آداب واعمال اخلاقىاى كه شرع آنها را پسنديده مىشمارد باشد « عيادت مريض ، زيارت برادران دينى ، صله رحم « ديدار اقوام » ، طلب علم و . . . » اما امور مباحى كه انجام يا ترك آن بر يگديگر برترى ندارند « انجام دادن و ندادن آن از نظر شرع برابر است » مثل خوردن غذاى معين ، يا ترك خوردن آن ، بنابرظاهر ، نذر به آن منعقد نمىشود .
وفاى به نذر
12 - اگر كسى نذر كند كه عملى را مقيد به زمان يا مكان خاص يا شرايط خاص ديگرى انجام دهد ، واجب است هنگام وفاى به نذر به آن قيود متعهّد باشد ، بنابراين اگر مثلًا نذر كند كه دو ركعت نماز در روز ترويه « 1 » در مسجدالحرام بخواند ، واجب است كه به آنچه نذر كرده دقيقاً عمل كند ، پس اگر درمسجدى ديگر غير از مسجد الحرام و يا در مسجد الحرام اما در روز قبل يا بعد ازيوم الترويه نماز بخواند به نذرش وفا ننموده است .
هامش
( 1 ) - روز هشتم ذى الحجه .