3 - از برجسته ترين مؤلفه هاى امنيت ، وجوب حفظ جان وآبرو وشرف و حرمت قتل و زنا است . وجوب حفظ اندامها وتوان آنها نيز در پى وجوب محافظت از جان مى آيد . از همين رو كسى نمى تواند به يك « نفس محترم » چه از راه قتل ، چه از راه زخمى كردن و چه از راه رساندن ضررهايى همچون زدن سيلى ، زدن با تازيانه يا عصا و يا حتّى ضرر رساندن از راه وارد كردن خراشى ، زيان رساند .
4 - همچنين باعث بيمارى ديگران شدن چه آن بيمارى كشنده باشد ، چه خطرناك و چه يك بيمارى آزار دهنده ، حرام است . از همين رو كسانى كه به بيماريهاى واگيردار خطرناكى چون « ايدز ، طاعون و يا سل » مبتلا هستند در هر حال نبايد موجب انتشار بيمارى خود در ميان مردم شوند . همچنين انتشار گازهاى سمّى اى كه بيماريهاى خطرناكى را در ميان مردم به همراه مى آورند ، جايز نيست .
5 - حرمت آبرو وناموس مردم همچون حرمت خون ايشان است ، از همين رو تجاوز جنسى به هيچ كس جايز نيست . زنا و لواط از بدترين مصاديق تجاوز جنسى محسوب مى شوند . البته گونه هاى ديگر تجاوز به حرمت ديگران از جمله نگاه پنهانى به داخل خانه مردم براى ديدن نواميس آنان وهتك حرمت ايشان « و از آن جمله ديدن عكسها وفيلمهاى خانوادگى مردم بدون اجازه آنان » نيز حرامند .
6 - مؤمن واقعى بايد خود را از تجاوز به حق ديگران بازدارد و در اين راه پايدارى از خود نشان دهد . همچنين اموال مردم را به ناحق نخورد ، زيرا امنيت اقتصادى تنها زمانى برقرار خواهد شد كه مردم حقوق كوچك و بزرگ يكديگر را رعايت كنند . از اين رهگذر در مى يابيم كه :
الف : بر هر مسلمانى واجب است كه از ستم به ديگرى حتّى به اندازه خوردن مال كمى از او به شيوه هايى مانند فريب ، كم فروشى و يا زيان رساندن به وى در فروش واعمالى از اين دست خوددارى كند .
ب : همچنين است ستم به ديگران به شكل تجاوز به حقوق شرعى كه عرف آنها را براى مردم شناسايى كرده از جمله حقّ پيشى گرفتن در مسجد و يا راه يا حقّ تقدم در
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 41
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤١