سلام مى گويند « و با بى اعتنايى وبزرگوارى مى گذرند ، كسانى كه شبانگاه براى پروردگارشان سجده و قيام مى كنند . »
رهيافت وحى :
امور مؤمنان برپايه اعتدال پايه ريزى شده است ، ولى امور غافلان برپايه افراط . از همين روست كه هوى وهوس غافلان را به حركت وا مى دارد . چه غافلان همواره يا زياده روى مى كنند يا كوتاهى ، ولى مؤمنان بر راه راست پابرجايند ، حال آنكه ديگران گاهى به راست و گاهى به چپ متمايل مى شوند . در واقع مؤمنان همواره از فرو افتادن در چاه افراط وتفريط در امانند .
احكام :
1 - مؤمن بايد پيش از قدم گذاشتن در هر كارى به پيامدهاى آن اقدام فكر كند تا انديشه اش از حركتش ، بصيرتش از گام نهادنش وتدبيرش از امورش وبرنامه ريزى اش از راه درپيش گرفتنش پيشى گيرد ، چرا كه به آرامى گام نهادن « يعنى درپيش گرفتن روش متعادل در زندگى » كه مشخصه رفتار يك مؤمن است ، وسيله ايست كه وى را از سرانجام تندروى در امان مى دارد .
2 - مؤمن ، هنگام بخشش ، بايد خشم ، رضايت وحب وبغض وكليّه واكنشهاى خود را مهار كند ، بنابراين نبايد بخل ورزى وى را از بخشش هرچند اندك باز دارد ، چه ، بى بهره گى ومحروميت كمتر از آن است . همچنان كه اسراف نيز نبايد وى را به بذل وبخشش بى جا سوق دهد .
3 - همچنين مؤمن بايد در كارهاى خود نيكوكار باشد ، البته نيكوكارى نبايد به حال وى و كسانى كه نفقه ايشان بر وى واجب است زيان رسان باشد . از همين رو نمى توان به بهانه خدمت به جامعه ، از فرزندان خود غفلت كرد ، همچنين نبايد تنها به فرزندان بسنده كرد وجامعه را از نظر دور داشت . بلكه يك انسان مؤمن بايد با حكمت و دور انديشى ميان اين دو حالت توازن ايجاد كند تا حيات فردى واجتماعيش از سلامت كافى برخوردار شود . حال آنكه كوتاهى
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 37
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٧