به اعضاى خود ستم روا داشته اند بلكه جامعه را به تباهى كشانيده وبذرهاى فتنه را در ميان مردم خواهند پاشيد .
5 - همچنين بر گروهها ، مذاهب وصاحبنظران اسلامى وحوزه هاى علميه است كه مراقب جهت گيريهاى خود باشند ، آنها نبايد مسائل خاص خود را بر مسائل عمومى امّت ترجيح دهند تا از آن رهگذر فضايى از بدگمانى وتشويش به وجود آيد و در آن فضا آرامش وسكينه ايمانى از روانها رخت بربندد ، بلكه اين جوامع بايد در يگانه ساختن صفوف مؤمنين و نزديك ساختن آنها به يكديگر كوشا باشند .
6 - يكى از والاترين صفات نيكو ، رضامندى و رسيدن به مقام تسليم در برابر قضا وقدر الهى است . از همين رو متولّيان امر فرهنگ و تربيت بايد به پرورش اين ويژگى در جامعه اهتمام ورزند تا آرامش به روانها راه يابد و به استقرار صلح وامنيت در جامعه هرچه بيشتر كمك شود .
7 - انسان - براى برخوردار شدن از رضايت - بايد امور دنيوى خود را با امور دنيوى فرودستان خود بسنجد . چه اين امر وى را به آنچه دارد خشنودتر وسپاسگذارتر و از نظر روانى بى نيازتر مى سازد .
8 - برماست كه دوست داشتن خداوند را به عنوان پايه اى بنيادين براى تربيت مردم قرار دهيم تا مردم از زندگى همراه با امنيت وآرامش بهره مند شوند . چه دست يافتن به محبّت الهى درجه اى و الا محسوب مىشود ، چرا كه حب ودوستى چنان كه به نظر مى آيد - آرمانى و الا براى روان وجذبه اى به سوى بالا وبخشش واحسان وآگاهى ژرفى از حقيقت است .
2 - امنيت و روش متعادل
خداوند سبحان مى فرمايد :
وَ عِبَادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَاماً * وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِيَاماً « فرقان ، 63 - 64 »
« بندگان « خاص خداوند » رحمان ، كسانى هستند كه با آرامش و بى تكبر بر زمين راه مى روند وهنگامى كه جاهلان آنها را مخاطب سازند « وسخنان نابخردانه گويند » ، به آنها