5 - به علاوه ، امنيّت گونه اى پيراستگى فرهنگى است ، كه باطل ودروغ بستن به خداوند ورويگردانى از حق در آن راه ندارد .
در واقع امنيت در اين مفهوم ، رويه برجسته ايمان را تشكيل مىدهد . از همين روست كه اين دو واژه « ايمان وامنيت » كاربرد مشابهى دارند . مؤمن كسى است كه به ديگران امان مىدهد و هر حقّى را مى شناسد . ايمان انسان را به پذيرش حقوق تمام اشياء از جمله حق خداوند متعال ، حقّ خلق خدا ، حق خويش ، حقوق ديگران و . . . فرا مى خواند و از اين رهگذر تمام اين حقوق « حرمت » نام مى گيرند . چرا كه مؤمنان آن حقوق را محترم مى شمرند و آنها را به رسميت مى شناسند و از تجاوز به آنها پرهيز مى كنند . در اين صورت اگر آزادى از سوى من فراهم آيد بدين معنى است كه از سوى شما نيز فراهم آمده است . به عبارت ديگر به رسميت شناختن حقّ شما در سخن گفتن توسّط من بدين معنى است كه من از جانب خود به شما آزادى بيان داده ام . بدينسان ، ارزشهاى والاى دينى يعنى امنيت ، عدالت و آزادى با يكديگر در مى آميزند ؛ امنيت بدون اداى حقوق محقّق نخواهد شد ، از سويى ديگر اداى حقوق ، آزادى مردم را نيز فراهم مى آورد .
در اين فصل حوزه هاى گوناگون امنيت را مورد بررسى قرار مى دهيم :
1 - امنيت ؛ آرامش روانى
خداوند سبحان مى فرمايد :
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِى ارْتَضَى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِى لَا يُشْرِكُونَ بِى شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ « نور ، 55 »
« خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و كار شايسته انجام داده اند وعده مىدهد كه قطعاٌ آنان را حكمران روى زمين خواهد كرد ، همانگونه كه به پيشينيان آنها خلافت روى زمين را بخشيد ، ودين وآيينى را كه براى آنان پسنديده ، پا برجا وريشه دار خواهد كرد ، وترسشان را به امنيت وآرامش مبدل مىكند ، آنچنان كه تنها مرا مى پرستند و چيزى را شريك من نخواهند ساخت . و كسانى كه پس از آن كافر شوند ، آنها فاسقانند . »