رويم » . و يا مثلا مىتواند در پى سرزدن گناهى از ايشان مدتى را از ايشان دورى كند و مانند اينها .
ج : مديريت امور خانواده : مرد بايد آنگونه كه خود صلاح مىداند خانه را اداره كند ، زن نيز اگر تمام و كمال به حقوقش رسيده باشد بايد در مقابل ، از شوهر اطاعت كند . وعلى رغم اين كه شريعت « در آيه رضاع » مردان را به مشورت ورايزنى با همسرانشان تشويق كرده است ولى تصميم نهايى به دست مرد است .
در اينجا به امورى اشاره مى رود كه به نظر مى رسد سرپرستى آنها به دست مرد است :
نخست - سلامتى وتندرستى همسر وفرزندان و آنچه بدان مرتبط است . از اين رو اگر زنى براى اين امر اهمّيتى قائل نبود ، مرد بايد به عنوان سرپرست و به عنوان اين كه در يك زندگى مشترك با همسر خود به سر مى برد ، زن را به اهميت دادن به وظايف خود وادارد ، به ويژه اگر اين اهمال كارى بر زندگى زناشويى حال و يا آينده ايشان اثر بد بگذارد .
دوم : تربيت فرزندان وحفاظت از ايشان دربرابر پيامدها وعوامل تشديدكننده بيمارى و ضعف ، و همچنين اهتمام به رشد وآموزش ايشان و مانند اينها . از اين رو اگر زن و شوهرى در اين امور با يكديگر اختلاف نظر پيدا كردند نظر آخر از آن مرد است ، چه او قيم شرعى خانواده است .
سوم : مسكن گزينى وامور مرتبط بدان از جمله ؛ چگونگى مجهّز ساختن خانه به وسايل زندگى و در چگونگى پرداخت هزينه ها ، چه اوست كه بايد هزينه ها را بپردازد وهموست كه بايد آنگونه كه به صلاح خانواده مى بيند عمل كند . البته ، در صورتى كه چگونگى و روش كار او موجب زيان ديدن همسر شود و براى او ناخوشايند باشد ، زن مىتواند اين مسئله را در محاكم قضايى حل وفصل كند .
مسئوليت قانونى :
4 - چون مرد سرپرست خانواده محسوب مىشود ، پس بايد مسئوليت نگهدارى وحفظ خانواده را به عهده گيرد ، و همچنين نبايد در مديريت امور خانواده