يا بيشتر از آن باشد .
8 - شبكه لولههاى آبرسانى كه متّصل به مخزنهاى خود مىباشد و مخزنهاى آن طبيعتاً ازمقدار كُرّ بيشتر است ، به مثابه كُرّ تلقّى مىشود .
9 - اگر با آب جارىاى برخورديم كه نمىدانيم به اندازه كُرّ است يا كمتر و آيا منبع دارد يانه ، حكم آب قليل را دارد زيرا شرط ايمن بودن از نجاست دراين آب نامعلوم است . شرط ايمنبودن از نجاست ، اين استكه به منبع متّصل باشد و يا خود به اندازه كُرّ باشد .
10 - اتّصال آب جارى به منبع ، هر چند به صورت ترشّح يا چكيدن متوالى وانبوه ، بايداستمرار و ادامه داشته باشد و اگر به هر طريقى اتّصال آن قطع گردد ، آب راكد تلقّى مىشودوچنانچه كمتر از كر باشد ، حكم آب قليل را پيدا مىكند .
3 - آب چاه
آب چاه پاك بوده و چيزى آن را نجس نمىگرداند مگر اينكه رنگ يا مزه و يا بوى آن راتغيير دهد . فروع اين مسأله بشرح ذيل بيان مىشود :
1 - اگر در چاه چيز نجسى بيفتد مثل اينكه انسان يا شتر يا گوسفند يا سگ در آن بميرد ياشراب يا چيزى ديگر از نجاسات در آن انداخته شود ، مستحبّ مؤكّد اين است كه بهاندازهمتناسب با نجاستى كه در آنافتاده ، آب كشيده شود تا نفرت عرفى از آن بر طرف شود بلكه اگرمنظور نوشيدن آن باشد ، احتياط واجب اين است كه چندين دلو از آب آن كشيده شود مخصوصاًدر صورتى كه شراب در آن افتاده باشد يا مردارى كه متلاشى شده است . همه اين حرفها در صورتى است كه آب به وسيله نجاست ، تغيير نيافته باشد و گرنه تا زمانى كه تغيير باقى باشد ، آب چاه نجساست .
2 - اگر در چاه نجاست بيفتد و رنگ يا بو و يا مزه آن هم تغيير يابد ولى بعد ، آن تغيير ازبين برود ، آب چاه هر چند چيزى از آن كشيده نشده باشد ، بار ديگر پاك مىشود .
4 - آب كر
كُرّ پيمانهاى است كه مردم در دورانهاى گذشته از آن استفاده مىكردند ، و اصل اين واژهبه معناى « چاه » است ، گويا در گذشته كشاورزان يك گودالى شبيه چاه حفرمىكردند و محصولات خود را با آن پيمانه مىزدند .
علىرغم اينكه فقها در تعيين اندازه كُرّ اختلاف دارند ولى بايد گفت كه تحديد كُرّ براساسيك محاسبه دقيق رياضى نبوده بلكه بيشتر با روش عرفى بوده است . كُرّ در كمترين اندازهخود ،