6 - امّا اگر عكس حالت قبلى پيش بيايد يعنى به تصوّر اينكه امام در يكى از دو ركعت سوم يا چهارم است حمد و سوره را بخواندبعد متوجّه شود كه امام در ركعت اوّل يا دوّم بوده است ، اشكال ندارد و اگر در بين قرائت متوجّه شود ، واجب نيست قرائت را تكميلنمايد .
7 - اگر امام براى تشهّد ركعت دوّم بنشيند و مأموم در ركعت اوّل باشد بنابر احوط نبايد به طور كامل بنشيند بلكه انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد بعد برخيزد و در ذكرهاى تشهّد از اماممتابعت كند .
8 - اگر مأموم به قرائت ادامه بدهد به گمان اينكه براى خواندن فرصت دارد ، يا از روى عمد چنين كند يا از روى عمد قنوت بخواندبا علم به اينكه به ركوع امام نمىرسد و واقعاً هم ركوع امام را درك نكند ، ظاهر اين است كه نمازش باطل نمىشود به شرطى كه عقبماندن او از امام ، از نظر عرف ، باعث بهم خوردن صورت جماعت نشود .
9 - اگر مأموم يك ركعت از امام جماعت عقب باشد ، واجب است در ركعت دوّم خود ( كه ركعت سوم امام است ) ازامام عقب بماند و تشهّد بخواند و سپس در قيام يا ركوع به امام ملحق شود ، البتّه با خواندن - حتّى يك مرتبه - تسبيحات اربعه .
شرايط امام جماعت
1 - در امام جماعت لازم است شرايط ذيل وجود داشته باشد :
الف - بلوغ بنابر احوط . در بعضى از روايات آمده است كه امامت نوجوان قبل از آنكه به سنّ احتلام برسد ، صحيح است .
ب - عقل .
ج - ايمان .
د - عدالت .
ه - حلال زاده بودن .
و - مرد بودن ( در صورتى كه مأمومين يا بعضى از آنان مرد باشد . )
ز - امام از كسانى نباشد كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند براى كسانى كه ايستاده نماز مىگزارند و همچنين بنابر احوط از كسانىنباشد كه خوابيده نماز مىخواند براى كسانى كه نشسته نماز مىگزارند .
ح - امّا كسى كه قرائت را خوب ادا نمىكند ، يعنى نمىتواند برخى از حروف را درست از مخرج آن ادا كند يا حرفى را به حرفىديگر تبديل مىكند يا حذف مىكند ، چنانچه قرائت او طورى باشد كه در عرف مؤمنين از مسمّاى سوره و آيه قرآن خارج نشود ، امامت او اشكال