ج - ولى اگر نسبت به اصل حكم وجوب قصر در سفر علم داشته امّا جزئيات مربوط به احكام مسافر را نمىدانسته و تمام خواندهاست ، واجب است اعاده كند اگر وقت باقى است و قضا كند اگر وقت نماز گذشته است .
د - اگر حكم قصر در سفر را مىداند ولى نمىداند كه آيا اين سفر او موجب قصر است يا نه مثل اينكه خيال كند اين راهى كه اوپيموده به اندازه مسافت شرعى نيست در حالى كه در واقع بوده است ، چنانچه تمام بخواند بايد اعاده يا قضاء كند .
ه - اگر فراموش كرده كه مسافر است يا فراموش كرده كه حكم مسافر قصر است و نماز را تمام بخواند ، چنانچه وقت نماز باقىباشد بايد به طور شكسته اعاده كند و اگر بعداز گذشتن وقت نماز متوجّه شود ، چنانچه اصل حكم را فراموش كرده باشد ( حكمقصر در سفر ) بنابر احتياط واجب قضا كند امّا اگر موضوع را فراموش كرده ( يعنى فراموش كرده كه مسافر است ) قضإ ؛ ففّندارد .
و - اگر حكم قصر را مىداند و همچنين مىداند كه مسافر است ولى به خاطر غفلت ، نماز چهارركعتى را تمام بخواند ، نمازشباطل است و بايداعاده يا قضا كند .
2 - اگر كسى كه وظيفهاش تمام است ، شكسته بخواند در همه حالات نمازش باطل است مگر كسى كه ده روز در جايى اقامت كردهولى نمىداند كه حكمش تمام است .
3 - كسى كه عقيده دارد سفر او هشت فرسخى است و نماز را شكسته بخواند ، بعد روشن شود كه او اشتباه كرده و سفرش كمتر ازمسافت شرعى بوده است ، بايد نماز را به صورت تمام اعاده يا قضا كند .
4 - اگر عقيده داشته كه سفرش به مسافت شرعى نمىرسد يا دراين مورد شك داشته است سپس در ميان راه برايش آشكار شود كهراهش به اندازه مسافت قصر است ، نمازش را قصر بخواند اگرچه راه باقيمانده به اندازه مسافت قصر نباشد و اگر قبلاز آن تمام خواندهاست بايد به صورت قصر اعادهكند .
5 - اگر به نيّت تمام به نماز چهارركعتى شروع كند در حالى كه فراموش كرده كه مسافر است يا فراموش كرده كه حكم او قصر استولى در بين نماز متوجّه شود ، چنانچه قبلاز ركوع ركعت سوم باشد ، نماز را شكسته به پايان رساند و كافى است و اگر بعداز ركوعركعت سوم باشد ، نمازش باطل است و بايد به صورت قصر اعاده كند .
6 - كسى كه وظيفه او تمام است - مانند كسى كه ده روز قصد اقامت كرده است - اگر از روى ندانستن حكم خود ، به نيّت قصر شروعبه نماز چهارركعتى كند و در بين نماز متوجّه شود ، واجب است از قصر به تمام عدول كند و نمازش صحيح است .
7 - اگر وقت نماز فرارسد و او در وطنش يا در محل اقامت شرعىاش باشد ، بهتر است كه نماز
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 367
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٦٧