ج - اگر بين سه و چهار شك كند و در هنگام بجا آوردن دو ركعت احتياط نشسته يا يك ركعت ايستاده ، بفهمد كه نمازش سهركعت بوده است ، واجب است با يك ركعت احتياط ايستاده نماز را تمام كند و همين مقدار كافى است .
10 - اگر علاوه بر نماز احتياط ، قضاى تشهّد فراموش شده يا سجده فراموش شده يا سجده سهو نيز بر او واجب باشد ، بنابراحوط ، اوّل نماز احتياط را بجا آورد بعد بقيّه را .
11 - اگر شك كند كه آيا نماز احتياط را بجا آورده است يا نه :
- چنانچه وقت نماز گذشته باشد ، نبايد به اين شك اعتنا كند .
- امّا اگر هنوز در جايگاه نماز خود نشسته و چيزى از مبطلات نماز - مانند پشت به قبله كردن - را مرتكب نشده و وارد عملديگرى - مثل تعقيب و قرائت قرآن و دعا - هم نشده باشد ، بنا بگذارد بر اينكه نماز احتياط را نخوانده است و بايد بخواند .
- و امّا چنانچه مشغول عمل ديگرى شده باشد يا اعمال منافى نماز از او صادر شده باشد و يا فاصله زياد واقع شده باشد ولى وقتنماز ، باقى باشد ، بنا گذاشتن بر اينكه نماز احتياط را خوانده است ، قابل قبول مىباشد زيرا در عرف ، فراغت از نماز صدق مىكند ، و بنابر احتياط استحبابى بنا را بر بجا نياوردن نماز احتياط بگذارد و آن را انجام بدهد و سپس نماز را هم اعاده كند .
12 - اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف اكثر باطل كننده نماز احتياط نباشد ، بنا را بر اكثر بگذارد و اگر اكثر باطل كننده باشد ، بنا را بر اقل بگذارد مثل اينكه در نماز احتياط دو ركعتى شك كند كه آيا اين ركعت او ، دوّم است يا سوم ، بنا را بر دو بگذارد زيرا اكثر يعنى سوم باطل كننده است ، و اگر شك كند كه ركعت اوّل است يا دوّم ، بنا را بر اكثر بگذارد چون باطلكننده نيست و احوط اين است كه بنابر يكى از دو طرف بگذارد و سپس نماز احتياط را اعاده كند وبعدهم اصل نماز را اعاده نمايد .
13 - اگر در نماز احتياط يك ركعت يا يك ركن را - هر چند از باب سهو - زياد كند ، نماز احتياط باطل مىشود و واجب استاعاده كند و سپس نماز اصلى را هم اعاده نمايد .
14 - اگر عمل ديگر غير ركنى را زياد كند ، چيزى بر او نيست و بنابر احتياط استحبابى ، دو سجده سهو بجا بياورد .
15 - اگر در نماز احتياط در مورد عملى از اعمال آن شك كند ، پس چنانچه محل آن نگذشته است ، بجا بياورد و اگر محل آنگذشته و به كار بعدى منتقل شده باشد ، به شك خود اعتنا نكند ( مثل اينكه در قرائت حمد شك كند پس اگر شك قبلاز ركوعباشد ، حمد را بخواند و اگر در حين ركوع يا بعداز آن باشد ، واجب است كه به اين شك اعتنا نكند . )
16 - اگر تشهّد يا يك سجده از نماز احتياط را فراموش كند ، بنابر احتياط واجب آن را
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 342
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٤٢