تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 340

مساهمون:

ص٣٤٠
يك ركعت نماز احتياط ايستاده يادو ركعت نشسته مىشود ، اظهر اين است كه بر او يك ركعت نشسته واجب است و همچنين اگر شكى براى او عارض شود كه موجب‌دو ركعت نماز احتياط ايستاده مىشود ، واجب است كه دو ركعت نشسته بجا آورد و همچنين است در بقيّه موارد . 13 - اگر كسى كه ايستاده نماز مىخواند در بين نماز براى او شك پيش آيد ولى در هنگام بجا آوردن نماز احتياط از ايستادن ناتوان گردد ، واجب است كه نماز احتياط را طبق وظيفه نمازگزار نشسته - كه در مسأله قبلى گفته‌شد - بجا آورد . 14 - اگر امر برعكس شود يعنى شخصى كه نماز را نشسته بجا مىآورد ، هنگام بجا آوردن نماز احتياط توانائى ايستادن پيدا كند ، بايد نماز احتياط را طبق وظيفه نمازگزار ايستاده ، بجا آورد .

نماز احتياط

كسى كه نماز احتياط - به سبب برخى شكهايى كه گفته شد - بر او واجب مىگردد ، بايد بلافاصله پس از نماز قيام كند و نيّت نمازاحتياط نمايد و تكبير بگويد و تنها حمد را بخواند و به ركوع رود و دو سجده نمايد ، پس اگر يك ركعت نماز احتياط بر او واجب است بعداز دو سجده ، تشهّد بخواند و سلام دهد ، و اگر دو ركعت نماز احتياط بر او واجب است بعداز دو سجده يك ركعت ديگر مثل ركعت اوّل بجا آورده و بعداز تشهّد سلام دهد . اگرنماز احتياط نشسته بر او واجب باشد ، طبق ترتيب بالا ، دو ركعت نشسته بخواند . جزئيات نماز احتياط به شرح ذيل است : 1 - همه امورى كه در نمازهاى ديگر شرط است مانند طهارت ، اباحه ، قبله و . . . در نماز احتياط نيز شرط است . 2 - نماز احتياط ، اذان و اقامه و قرائت سوره و قنوت ندارد و بنابر احوط هر چند نماز اصلى از نمازهايى باشد كه با صداى بلندخوانده مىشود ، حمد در نماز احتياط آهسته خوانده شود . 3 - اگر قبل‌از آنكه نماز احتياط بخواند ، علم پيدا كند كه نمازش صحيح و كامل بوده است ، وجوب نماز احتياط ساقط مىشود و اگر در بين نماز احتياط بفهمد كه نمازش درست بوده است ، اتمام نماز احتياط بر او واجب نيست بلكه مىتواند از هر جا كه رسيده‌قطع كند و هم جايز است با يك ركعت به پايان رساند ولى بهتر اين است كه به نيّت نافله با دو ركعت به اتمام رساند . 4 - اگر قبل‌از انجام نماز احتياط ، بفهمد كه نمازش ناقص بوده است ، نماز احتياط كفايت نمىكند بلكه بايد نقص نماز اصلى خودرا تكميل كند و سپس بعداز نماز به خاطر سلام بىجا ، دو سجده سهو بجا بياورد . اين حكم در صورتى است كه مبطلات نماز را انجام‌نداده باشد ، امّا اگر چيزى از مبطلات نماز ، مانند پشت به قبله كردن ، يا سخن گفتن عمدى از او سر زده باشد