6 - اگر در حال قيام بين چهار و پنج شك كند ، قيام را به هم بزند يعنى در صورت اشتغال به ذكر و قرائت ، آن را رها كند و بنشيند و با تشهّد و سلام ، نماز را تكميل كند و سپس دو ركعت نشسته يا يك ركعت ايستاده نماز احتياط بخواند .
7 - اگر در حال قيام بين سه و پنج شك كند ، قيام را به هم زند و بنشيند و تشهّد و سلام دهد سپس دو ركعت نماز احتياط ايستادهبخواند .
8 - اگر در حال قيام بين سه و چهار و پنج شك كند ، باز هم بنشيند و تشهّد و سلام دهد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دوركعت نشسته بخواند و اظهر اين است كه دو ركعت نشسته را پس از دو ركعت ايستاده بجا آورد .
9 - اگر در حال قيام بين پنج و شش شك كند ، بايد بنشيند و تشهّد و سلام دهد وسپس دو سجده سهو بجا آورد .
مسائل گوناگون شك :
1 - در چهار شك اخير ( از 6 تا 9 ) احتياط مستحبّ آن است كه نمازگزار بعداز عمل كردنبه وظيفه شك ، نماز را نيز اعاده نمايد .
2 - اگر براى نمازگزار يكى از شكهاى صحيح يادشده پيش آيد ، لازم است كه - بنابر احتياط واجب - نماز را قطع نكند و براساسوظيفه شك عمل نمايد و اگر نماز را بشكند ، معصيت و گناه كرده است و اگر قبلاز آنكه يكى از مبطلات نماز مثل پشت به قبله كردنرا انجام دهد ، نماز را اعاده كند ، نماز دوّمش نيز باطل مىباشد ولى اگر بعداز انجام يكى از مبطلات ، نماز اوّل را شكسته و اعادهنمايد ، نماز دوّمش صحيح خواهد بود .
3 - اگر يكى از شكهايى كه موجب نماز احتياط مىشود پيش آيد ولى نمازگزار ، نمازش را اتمام و سپس بدون انجام دادن نمازاحتياط ، نمازش را اعاده نمايد ، چنانچه اعاده نماز بعداز انجام دادن يكى از مبطلات نماز باشد ، نماز دوّم صحيح است امّا اگر بين دونماز با يكى از مبطلات ، فاصله نداده باشد ، بنابر احتياط واجب ، نماز دوّم نيز باطل مىباشد .
4 - اگر در وهله اوّل به يكى از دو طرف گمان غالب داشته باشد و سپس هر دو طرف مساوى شود ( يعنى گمان تبديل به شكشود ) واجب است به وظيفه شك عمل كند و اگر برعكس در ابتدا شك داشته و به وظيفه شك عمل نمايد ولى به زودى به يكى ازدو طرف گمان غالب حاصل كند ، واجب است كه به گمان غالب عمل كرده و نماز را به اتمام رساند .
5 - اگر ترديد پيدا كند كه آيا آنچه براى او پيش آمده ظن و گمان غالب است يا شك ، بايدبه وظيفه شك عمل كند .
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 338
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٣٨