« ما من عبد يذنب إلّا أجّله اللَّه سبع ساعات ، فإن تاب لم يكتب عليه ذنب »
« 1 »
« هر بندهاى كه گناهى مرتكب مىشود ، خداوند به او هفت ساعت مهلت مىدهد ، پس اگر توبه كرد ، گناهى در پرونده اعمال اونوشته نمىشود . »
7 - محمد بن مسلم از امام باقرعليه السلام روايت مىكند :
« إنّ من أحب عباد اللَّه إلى اللَّه المفتن المحسن التوّاب
» « 2 »
« محبوبترين بندگان خدا نزد خدا ، بنده شيداى نيكوكار توبه كننده است . »
8 - پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله فرمود :
« التائب إذا لم يستبن عليهأثر التوبة فليس بتائب ، يرضي الخصماء ، ويعيد الصلوات ، ويتواضع بينالخلق ، ويقي نفسه عنالشهوات ، ويهزل رقبتهبصيام النهار ، ويصفِّر لونه بقيام الليل ، ويخمص بطنه بقلّة الأكل ، ويقوِّس ظهره من مخافة النار ، ويذيب عظامه شوقاً إلى الجنة ، ويرقّ قلبه من هول ملكالموت ، ويجفّف جلده على بدنه بتفكّر الآخرة ، فهذا أثر التوبة ، وإذا رأيتم العبد على هذه الصفة فهو تائب ناصح لنفسه
» « 3 »
« توبه كنندهاى كه نشانهها و آثار توبه در او ديده نشود ، توبه كننده نيست . بايد طرف نزاع خود را راضى كند ، نمازهاى فوت شده رااعاده نمايد ، در ميان خلق بافروتنى رفتار نمايد ، خود را از شهوات باز دارد ، خود را با روزه دارى لاغر گرداند ، رنگ رخش با نمازهاىشبانه زرد شود ، با كم خورى شكمش را خالى نگهدارد ، پشتش از ترس آتش جهنم كمانى شود ، استخوانش را در اشتياقبهشت ذوب كند ، قلبش را از هول فرشته مرگ رقيق گرداند و با تفكر درباره آخرت ، پوستش را بر بدنش خشك سازد . اينها آثار توبه است و اگر بنده را با ايناوصاف ديديد ، او توبه كننده ناصح خويشتن است . »
9 - از حضرت رسول اكرمصلى الله عليه وآله نقل شده كه به شمعون بن لاوى در ضمن حديثى گفت :
« وأمّا علامةالتائب فأربعة : النصيحة للَّه في عمله ، وتركالباطل ، ولزومالحقّ ، والحرص على الخير
» « 4 »
« نشانههاى توبه كننده ( واقعى ) چهار چيز است : اخلاص براى خدا در عملش ، و ترك باطل ، وملازمت حق و حرصو اشتياق به كار خير . »
احكام :
1 - بر شخص مؤمن لازم است كه به طور هميشگى به ياد آخرت باشد و براى سفر طولانى گريز
هامش
( 1 ) مستدرك الوسائل ، ج 12 ، باب 85 ، ابواب جهاد النفس ، 124 ، حديث 17 .
( 2 ) همان ، باب 86 ، ص 126 ، حديث 6 .
( 3 ) همان ، باب 87 ، ص 130 ، حديث 2 .
( 4 ) همان ، باب 87 ، ص 137 ، حديث 7 .