8 - امام صادقعليه السلام فرمود :
« قال اللَّه عزّو جلّ :
أيّما عبد ابتليته ببليّة فكتم ذلك عوّاده ثلاثاً أبدلته لحماً خيراً من لحمه ، ودماً خيراً من دمه ، وبشراً خيراً من بشره ، فإن أبقيتهأبقيته ولا ذنب له ، وإن مات ، مات إلى رحمتي
» « 1 »
« خداوند عزّ و جلّ فرمود : هر بندهاى كه او را به بيمارى مبتلا كنم و او اين بيمارى را از عيادت كنندگان خود تا سه روز پنهان كند ، گوشت بدن او را به گوشت بهتر ، و خون او را به خون بهتر ، و پوست بدن او را به پوست بهتر ، تبديل خواهم كرد . پس اگر او را در قيد حياتباقى بگذارم ، زنده مىماند در حالى كه هيچ گناهى ندارد . اگر هم بميرد به جوار رحمتم منتقل خواهد شد . »
9 - حضرت علىعليه السلام فرمود :
« من كتم وجعاً أصابه ثلاثة أيام من الناس و شكى إلى اللَّه عزّ وجلّ كان حقّاً على اللَّه أن يعافيه منه
» « 2 »
« كسى كه گرفتار دردى شده است و تا سه روز آن را از مردم كتمان كند و تنها به خداوند شكوه نمايد ، بر خداوند لازم است كه او رااز آن بيمارى بهبود بخشد . »
10 - امام ابوالحسن موسى بن جعفرعليه السلام فرمود :
« ليس من دواء إلّا ويهيّج داء ، وليس شيء أنفع في البدن من إمساك اليد إلّا عمّا يحتاج إليه » « 3 »
. « هيچ دوايى نيست مگر اينكه دردى را تحريك و تهييج مىكند ، و هيچ چيزى نافعتر به بدن از اين نيست كه انسان پرهيز كند مگر ازچيزى كه واقعاً بدن به آن احتياج دارد . »
11 - حسن بن فضل طبرسى در كتاب « مكارم الاخلاق » مىگويد : امام عليه السلام فرمود :
« تجنّب الدواء ما احتمل بدنك الداء فإذا لم يحتمل الداء فالدواء » « 4 » .
« تا زمانى كه بدن تو تحمل درد را دارد از مصرف دارو پرهيز كن و اگر درد غير قابل تحمل بود آنگاه بايد دارو مصرف كرد . »
12 - امام صادقعليه السلام فرمود :
« إنّ نبياً من الأنبياء مرض فقال : لا أتداوى حتى يكون الذي أمرضني هو الذي يشفيني ، فأوحى اللَّه إليه : لا أشفيك حتّى تتداوى ، فإن الشفاءمنّي » « 5 »
. « پيامبرى از پيامبران الهى بيمار شد پس گفت : من مداوا نمىكنم تا اينكه آن كس كه مرا بيمار ساخته ، شفايم دهد . خداوند به اووحى فرمود : ترا شفا نمىدهم مگر اينكه خود را مداوا كنى زيرا شفا دادن از من
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 2 ، باب 3 ، ابواب الاحتضار ، ص 627 ، حديث 1 .
( 2 ) همان ، ص 628 ، حديث 9 .
( 3 ) همان ، باب 4 ، ص 629 ، حديث 1 .
( 4 ) همان ، ص 630 ، حديث 5 .
( 5 ) همان ، حديث 7 .