وهميشه به ياد مرگ هستند ، بيشتر ازديگران مشاهده مىشود ، چنين كسانى در برخورد با دشمن ، از مرگ نمىترسند و از رويارويى با مشكلات ، نمىهراسند واراده خود رااز دست نمىدهند و از انجام دادن عمل خير كوتاهى نمىكنند ، و از شرارت و تجاوز و تعدى بر ديگران شديداً اجتناب و پرهيزمىنمايند .
ما كوشش مىكنيم كه از طريق بررسى « آداب بيمارى و احكام وفات » سفر آيندهمان را متذكر شويم ، سفرى كه ممكناست نزديك باشد و بسيار نزديكتر از آنچه تصور مىكنيم و چه بسا ممكن است اين كتاب به دست شما خواننده گرامى برسد و مؤلفآن از اين دنيا رحلت كرده باشد . مگر ما كتابهاى زيادى را نمىخوانيم از نويسندگانى كه بدرود حيات گفتهاند ؟
بنابراين بياييد به ياد آوريم كه ما فرزندان اين دنيا نيستيم ، و براى اين آفريده شدهايم كه از اين دنيا به سرمنزل دوّمى كوچ كنيم ، بهمنزل آخرت كه در واقع منزل زندگى جاودانه است . از خداوند متعال مسألت مىكنيم كه ما را از خواب غفلت بيدار كند و ما را درجهت عمل براى روز لقاى پروردگار كمك نمايد .
انّه اكرم من سُئل و أجود من أعطى
1 - آداب بيمارى و احكام احتضار
توبه ؛ كى و چگونه ؟
قرآن مجيد :
1 - ( إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُعَلِيماً حَكِيماً * وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْكُفَّارٌ أُولئِكَ اعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَاباً أَلِيماً . « 1 »
« پذيرش توبه از سوى خدا ، تنها براى كسانى است كه كار بدى را از روى جهالت انجام مىدهند ، سپس زود توبه مىكنند . خداوندتوبه چنين اشخاصى را مىپذيرد ، و خدا دانا و حكيم است * براى كسانى كه كارهاى بد را انجام مىدهند ، و هنگامى كه مرگ يكى از آنها فرامىرسد مىگويد : « الان توبه كردم » توبه نيست ، و نه براى كسانى كه در حال كفر از دنيا مىروند ، اينها كسانى هستند كه عذابدردناكى بر ايشان فراهم كردهايم . »
فقه آيه : از آيه فوق فهميده مىشود ، بر شخص مؤمن لازم است تا هر موقع كه تحت تاثير
هامش
( 1 ) سوره نساء ، آيات 17 - 18 .