زياد شده و از طرف رهبران شريعت ( يعنى پيامبر عظيم الشأن و امامان معصوم ) پاسخها با بيان نشانهها و علايم ارائه گرديده است ، ولى به اين نكته نيز اشاره رفته كه اينپديده يك حقيقت شناخته شده بوده و جاى خفا و ابهام ندارد ، و اين نشان مىدهد كهشناخت اين پديده ، موكولبه عرف است و امارات و نشانههايى را كه شريعت بيان داشته غالباً جنبه ارشادى دارد ، چنان كه در حديث منقول از پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله خطاب به زنان آمده است : « اگر خون ، خون حيض باشد ، رنگ آن سياه و شناخته شده است و اگر چنين باشد ، نمازبجانياور . » « 1 »
چهارم - از آنجا كه قاعدگى يك پديده طبيعى است ، پس زنى كه از نظر بهداشتى ازسلامتى كامل برخوردار باشد ، اين عادت را مىبيند بر خلاف ساير خونها مانند : استحاضه يانفاسيا خون بكارت يا خون زخمها و لذا خونى كه زن مىبيند ، اساساً ، حيض محسوب مىشودمگر در حالات استثنائى كه نتوان آن را حيض تلقّى كرد .
پنجم - گاهى علايم و نشانه هايى كه در شرع ، يا در عرف و يا به وسيله متخصّصان ، مشخّص شده با يكديگر همخوانى پيدا نمىكند يا در ميان آنها تعارض ديده مىشود ( مانندتعارض علايم هر پديده طبيعى ديگر ) دراين صورت بايد به عرف مراجعه شود تإ ؛ خخغطعلامت نزديكتر و نشانه موثقتر به حسب شرايط مختلف مربوط به موضوع بدست آيد ، چنان كه مشروح آن در آينده خواهد آمد .
ششم - نشانههايى هم وجود دارد كه زن از طريق آنها مىتواند قاعدگى خود را تشخيصدهد كه به برخى از آنها اشاره مىشود :
الف - چون عادت ماهيانه در هر چهار هفته يك بار اتّفاق مىافتد ، پس آن عادتى است باوقت معيّن و يا با مقدار و وقت معيّن .
ب - قاعدگى معمولًا با مجموعهاى از حالات خاصّى همراه است كه زن با احساس آنحالات آگاهى مىيابد كه وارد عادت ماهيانه خود شده است ، مانند تغيير مزاج ، تمايل بهگريه ، احساس ناراحتى و گاهى هم درد در ناحيه شكم واحساس خستگى و حتّى سرگيجه . « 2 »
البتّه هر زنى در آغاز قاعدگى ، حالت خاصّ خود را دارد ، كه به وسيله آن ، به سرعتو به آسانى مىتواند قاعدگى خود را تشخيص دهد .
هامش
( 1 ) « إذا كان دم الحيض فإنّه أسود يُعرف ، فإذا كان كذلك فأمسكي عن الصلاة » .
( 2 ) دكتر فريدرك كهن مىگويد : برخى از زنان از علايم فيزيكى و روانى مىتوانند نزديك شدن قاعدگى خود را تشخيص دهند . ازجمله اين علايم است : دردهاى شديد در شكم ، خستگى ، سنگين شدن بالاى چشمها ، اسهال ، گلوگير شدن ، استفراغ ، سرگيجه ، بيهوش ، ناخوشى وهذيان . دكتر وان ديولين مىگويد : احساس گرفتگى و خستگى يك امر طبيعى در هر زن است و گاهى دردسر شديد نيز همراه آن مىشود ، آب دهان زياد مىگردد ، كبد بزرگ مىشود ، زن اشتهاى به غذا را از دست مىدهد ودستگاه هاضمه او نيز اختلال پيدا مىكند . ( الزواج المثالى ، ص 100 و ما بعد