تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
2 . به معناى قدرت بر آن‌ها داشتن ، به اين معنا كه انسان مالك آن حيوانات است و بر آن‌ها تسلط دارد ؛ گرچه در ظاهر برخى ازاين چهارپايان هيكل و جثه‌اى بزرگ‌تر از انسان دارند و زور و قدرت آن‌ها بيشتر از انسان است ؛ اما خداوند چنان قدرتى به انسان داده است كه آن حيوانات بزرگ در مقابل انسان رام هستند . در برخى از مناطق كه مردم گاوميش نگه‌دارى مىكنند ، گاهى ديده مىشود كه بچه‌اى كوچك افسار چندين گاوميش را گرفته و براى چرا به صحرا مىبرد . اگر اين جا به ظاهر نگاه كنيم ، كودك چند ساله ، توان مقابله با اين گاوميش را ندارد ؛ اما خداى متعال به حكمت خود چنان كرده است كه آن چهارپايان در مقابل انسانى كوچك رام و بى آزار شده‌اند . در مقابل برخى حيوانات هستند كه گرچه جثه‌اى كوچك‌تر از انسان دارند ؛ اما در مقابل انسان مىايستد ، به عنوان نمونه ؛ گربه‌اى را به خانه آورده و تربيت كنيد ، بالاخره بعد از مدّتى با كارهايش شما را اذيت خواهد كرد و در مقابل قدرت ناچيز او ناتوان خواهيد شد . سپس در آيه‌ى 72 مىخوانيم : وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ . و آنها را رام ايشان ساختيم ، هم مركب آنان از آن است و هم از آن تغذيه مىكنند . اين آيه بيان همان مطلبى است كه در بالا اشاره كرديم كه خداوند حيوانات را در مقابل انسان ذليل و خوار مىكند ؛ چنان كه انسان برخى از آن‌ها را براى خود وسيله سوار شدن و برخى را وسيله خوراك قرار مىدهد . ماشين‌هاى امروزى كه آهن پاره‌هايى بيش نيستند ، تنها براى سوار شدن خوب هستند ؛ اما حيواناتى مثل شتر هم وسيله سوار شدن است و هم مىتواند درمواقع اضطرارى جلوى گرسنگى و تشنگى انسان را بگيرد و