درس نوزدهم آيات 61 - / 59
وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ « 59 » أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَابَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ « 60 » وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ « 61 »
( و به مجرمان و گنهكاران مىگويند : ) جدا شويد امروز اى گنهكاران ! آيا با شما عهد نكردم اى فرزندان آدم كه شيطان را نپرستيد ، كه او براى شما دشمن آشكارى است ؟ ! و اين كه مرا بپرستيد كه راه مستقيم اين است !
خلاصهاى از آنچه گذشت
بحث در آيههاى مبارك سورهى ياسين از اينجا شروع شد كه رسولان به قريه يا روستايى به نام انطاكيه رفتند ؛ دعوت كردند . مردم دعوت آنان را نپذيرفتند . در يك لحظه عذاب نازل شد و آنها همانند چراغى كه خاموش مىشود يا آتشى كه به سردى مىگرايد ، سرد و خاموش شدند . امّا خاموش شدن آنها به اين معنا نبود كه تا ابد از بين رفته باشند ؛ بلكه آنها بعد از مدّتى - دوباره باز خواهند گشت . درست است كه :
إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ . ( 29 )
فقط يك صيحهى آسمانى بود . ناگهان همگى خاموش شدند !