تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 282

مساهمون:

ص٢٨٢
نباشد ، از او قبول مىكند . از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه : مَنْ رَضِىَ مِنَ اللَّهِ بِالْيَسِير من المعاش رَضِىَ اللَّهُ مِنْهُ بِالْيسر من العمل . « 1 » هر كس از روزى كم خدا خشنود وراضى باشد ، خداوند نيز از اعمال كم او خشنود و راضى خواهد بود . / ب

نماز بىوضويى كه معراج مؤمن بود ! /

مرحوم آيت‌اللَّه العظمى مرعشى نجفى قصّه‌اى را براى شخصى نقل كرده بودند و او براى من نقل كرد : پيرمردى در روستايى مىزيست . آدم خيلى خوب و متديّنى بود . يك روز در فصل زمستان هنگام سحر از خواب برخاست و براى خواندن نماز شب يا نماز صبح مهيّا شد . براى تهيّه‌ى وضو بايد به رودخانه‌اى كه از آن اطراف مىگذشت ، برود . ولى هوا يخ‌بندان و رودخانه يخ بسته بود و رفتن تا نزديكى آن هم در آن سردى هوا كار مشكلى بود . هر چه خواست خودش را راضى كند كه به طرف رودخانه برود ، تنش با او همراهى نكرد و ديد كه كار مشكلى است . واقعاً هم اين امر براى او مقدور نبود . چون پير بود و بنيه‌ى جسمانىاش تحليل رفته بود و سرما هم گزنده و طاقت‌فرسا . اينجا بود كه رو به آسمان كرد و گفت : « خدايا ! هر چه به ما دادى ، قبول كرديم . نان و پنير دادى ، گفتيم الحمد للَّه . نانِ خالى بود ، گفتيم : الحمدللَّه . چلومرغ هم دادى ، گفتيم : الحمد للَّه . هر چه در زندگى ، به ما دادى ، گله و شكايت نكرديم و گفتيم : الحمدللَّه . حالا هم امشب اين دو ركعت نماز را از ما بدون وضو قبول كن ! ظاهراً بعد از فوتش او را در خواب ديده بودند كه ظاهراً گفته بود : فقط همان دو ركعت نماز از ما قبول شد !
هامش
( 1 ) - / الكافى ، ج 2 ، ص 138 .