اوّل زمستان به سمت خط استوا برمىگردد ، تا اوّل بهار به خط استوا مىرسد .
بنابراين خورشيد در هر سال ، يك مسير حدود 47 درجهاى را بين قطب شمال و جنوب طى مىكند .
خوب اين تفسير براى مسير حركت خورشيد است . تفسيرهاى ديگرى هم كردهاند .
اينجا دو مطلب هست : يكى آنچه امروز در علم ستارهشناسى جديد بحث مىكنند كه بنده در ادامهى مطالب عرض خواهم كرد . مطلب ديگر روايتهايى است كه از امامان معصوم عليهم السلام در اين خصوص وارد شده است .
آيا خورشيد هرگز نخواهد ايستاد ؟
حديثهايى از حضرت زينالعابدين ، حضرت باقر ، حضرت صادق عليه السلام در بارهى اين آيه روايت شده است . در اين روايتها ، امامانْ آيه را چنين قرائت فرمودهاند :
« وَ الشَّمْسُ تَجْرِي لا مُسْتَقَرَّ لهَا » ؛ يعنى لِمُسْتَقَرٍّ لهَا را لا مُسْتَقَرَّ لهَا خواندهاند . « 1 »
بنابر اين قرائت ، معناى آيه اين مىشود كه خورشيد حركت مىكند و اين حركت بدون توقّف ادامه مىيابد . اين طور نيست كه حركت خورشيد پايانى داشته باشد ؛ در جايى استقرار يابد ، ساكن گردد و خاتمه يابد .
ممكن است اين سؤال به ذهن بيايد كه اگر اين گونه است ، مسألهى آخرت و ختم دنيا چه مىشود ؟
محقّق طبرسى در كتاب مجمعالبيان مىگويد :
آيه به اين معنى نيست كه خورشيد اصلًا استقرار و توقّف نخواهد داشت ؛
هامش
( 1 ) - / مجمع البيان ، ج 4 ص 423 : و روى عن على بن الحسين . . . .