بلكه در قيامت هم به طور دقيق به حساب ما رسيدگى خواهد شد . اگر پدر و مادرى فرزندان خود را عاق كنند ، حتماً جهنّمى خواهند بود و خير دنيا و آخرت را نخواهند ديد . والدين نيز به جهت آنكه فرزندانشان را مورد عفو و بخشش خود قرار ندادهاند ، به جهنّم افكنده خواهند شد .
تربيت فرزندان
در سورهى لقمان ، آياتى كه از زبان لقمان خطاب به فرزندش گفته شده ، بسيار مهم است و نكات تربيتى و اخلاقى زيبايى در بردارد . از اين آيات اين گونه برداشت مىشود كه در تربيت فرزند بايد به چهار مسأله توجّه داشت :
اول اين كه ؛ سخنان ما به صورت موعظه باشد و عاطفهى ايشان را تحريك كند . درست مثل يك غذاى لذيذ براى فردى گرسنه ، كه از شدّت گرسنگى بخواهد آن را ببلعد . دوم ؛ هنگام برخورد و گفتگو با فرزند ، به اعصاب خود مسلّط باشيم و بدون پرخاشگرى ، زخم زبان و سرزنش با آنها سخن بگوييم ؛ زيرا پرخاشگرى و تندى به عكسالعمل بد از جانب فرزندان منجر مىگردد . سوم ؛ موعظه با نرمى ، مهربانى و تلطّف بيان شود ؛ زيرا تأثير بيشترى دارد . چهارم ؛ سخنان ما همراه با استدلال باشد ؛ زيرا سخنى كه تحميلى باشد ، هيچگاه پذيرفته نشده و برعكس لجاجت و سرسختى به دنبال مىآورد .