در ميان مردم به ويژه همسران ، توافق اخلاقى صددرصد وجود ندارد . اختلافات هرچند كم در ميان همه وجود دارد و بسيارى از اتّفاقات ناگوار و درگيرىها از همين اختلافات اندك و جزئى شروع مىشود ولى به راحتى مىتوان آن را نيز از بين برد . قهر كردن و بىمحلى ، ممنوع و گناه بزرگى است .
خانوادهها بايد به اين نكته توجّه داشته باشند ، كه اگر زن يا مردى از همديگر قهر كردند ، بايد خيلى زود آشتى كنند ؛ زيرا اگر قهر آنان طول بكشد ، مورد لعن فرشتگان قرار مىگيرند . اگر خداى نكرده پدر و يا مادرى به فرزند خود پرخاشگرى كرده ، با آنها قهر كنند و به آنان توجّه ننموده و به احساسات ايشان ضربه بزنند به طورى كه اين مسأله برايشان عقده گردد و در آينده به راههاى خلاف كشيده شوند ، گناهانشان به گردن والدينشان نيز هست .
بنا بر فرمايش قرآن ، عفو و گذشت در اينباره بسيار كارساز است و باعث استحكام اركان خانواده مىگردد :
« وَ إنْ تَعْفُوا وَ تَصْفَحُوا وَ تَغْفِرُوا فانّ اللَه غفورٌ رحيمٌ »
« 1 » صفح به معنى نديده گرفتن اشتباهات و چيزى بالاتر از عفو است ؛ زيرا در عفو ، انسان اشتباهات را مىبيند و آن را مىبخشد ولى در صفح ، سعى مىكند خطاها را نببيند . در ادامهى اين آيه ، خداوند در مرتبهى بالاتر از صفح به ما سفارش به غفران نموده است كه به معنى خوبى و نيكى در قبال بدى است . يعنى پاسخ بدى را با نيكى بدهيم ، كه اين نه تنها باعث افزايش مهر و محبّت در خانوادهها مىگردد ، بلكه آن شخصى كه بدى كرده ، متوجّه اشتباه خود شده و از رفتار خود پشيمان و شرمنده مىگردد .
هامش
( 1 ) - تغابن / 14 : « و اگر ببخشايد و درگذريد و بيامرزيد ، به راستى خدا آمرزنده ى مهربان است » .