بستها برايش راه را پيدا كند . گرههاى كور زندگى او را بگشايد . از اين رو به جوانان عزيز توصيه مىشود با در نظر داشتن اين دو آيه و معنا كردن آن براى خود ، از او مدد بجويند تا مشكلات زندگى آنها براساس اين وعدهى خداوند بر طرف شود . آن 84 جنگ با نبود امكانات و پيروزى مسلمين بر مشركين ، نشانهاى از اين وعدهى خداوندى است .
قطع نظر از بحث ما ، اصلًا اين يك قاعدهى كلّى است كه اگر جامعهاى ، خانوادهاى و فردى متّقى باشد ، و تقوا بر آن جامعه و خانواده حاكم باشد ، بر اساس وعدهى خداوند ، بركات از آسمان و زمين بر آنها سرازير مىشود . چنان كه در قرآن مىفرمايد :
« وَ لَوْ أنَّ أهْلَ الْقُرَي ءامَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الارْضِ » ؛
« 1 » يعنى اگر مردم ايمان آورند و تقوا پيشه كنند ، بركات آسمان و زمين بر آنها گشوده مىشود . با اين حساب ، انسان باتقوا هرگز در تنگناى معيشت قرار نمىگيرد . خداوند نتيجهى بىتقوايى و غفلت از خداوند را اين گونه بيان مىفرمايد :
« و مَنْ أعْرَضَ عَن ذِكري فَإنَّ لَهُ مَعيشَتهً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ القِيمَهِ أَعْمَى » ؛
« 2 » و بر اساس اين آيه ، مىتوانيم بگوييم تمام گرفتارىهاى آدمى ، از غفلت و بىتقوايى است .
جامعهاى كه به نماز اهميت نمىدهد و هنگام اذان ، از كار خود دست نكشيده و به كار ادامه مىدهد ، به دو مصيبت دنيوى و اخروى گرفتار مىشود . در دنيا در تنگناى معيشتى قرار مىگيرد و در آخرت با چشم كور وارد عرصهى محشر مىشود . در زندگى دنيا ، به درد چه كنم ، چه كنم ، گرفتار مىشود و در آخرت نابينا و سرگردان وارد
هامش
( 1 ) - اعراف / 96 : « و اگر مردم شهرها ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند ، قطعاً بركاتى از آسمان و زمين برايشان مىگشوديم » .
( 2 ) - طه / 124 : « و هركس از ياد من دل بگرداند ، در حقيقت ، زندگى تنگ [ و سختى ] خواهد داشت ، و روز رستاخيز او را نابينا محشور مىكنيم » .