« حريم » :
حريم يك محدوده خاصى است كه حول يك ملك يا زراعت ، درخت ، جوى ، قنات و . . . و براى استفاده صاحب ملك قرار داده شده و اين اصتفاده ها بحسب موضوع تفاوت دارد و اين امر از امور عقلائى است كه از اين حيث براى اين امور بايد حريم قائل باشند . مثلًا يك ده بايد حريمى داشته باشد كه گوسفندهاى آن ده در آن حوالى به چرا بروند و يا هر قناتى بايد حريمى داشته باشد چه آنكه اگر كسى در نزديكى آن ، قنات ديگرى احداث كند ، آب قنات اولى خشك مىشود و يا اينكه درختها بر حسب انواعشان حريمهاى مختلفى دارند و همينطور جوئى كه در زمين مواتى احداث شده تا مزرعه اى را آبيارى كند و . . .
اسلام نه تنها اين بناى عقلا را پذيرفته بلكه در بعضى از روايات آن را « مفروغ عنه » گرفته است يعنى صحبت روى اثبات حريم نيست بلكه صحبت روى اندازه و مقدار حريم است . مثلًا در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم راجع به حريمى نزاع مى شد و خدمت پيامبر مى رسيدند ، پيامبر در اثبات يا نفى حريم سخنى