ج ) « عزت » حالتى است كه در هر كس وجود داشته باشد او را از مغلوب شدن باز مىدارد . لذا خداوند فرموده :
. . . ؛
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
« 1 » بى شك او همان شكست ناپذير كاردان است .
البته بيشتر اوقات در مقابل « ذلت » به كار گرفته مىشود . بنابراين هر كس كه بر دل يا بر دلها حكومت كند « عزيز » است . استعمال اين صفت در قرآن بسيار صورت گرفته است . آن جا كه خداوند تعالى مىفرمايد :
؛
قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
« 2 »
بگو : بارالها ! اى مالك حكومتها ، به هر كس بخواهى حكومت مىبخشى و از هر كس بخواهى حكومت مىگيرى . هر كس را بخواهى عزت مىدهى و هر كه را بخواهى خوار مىكنى . تمام خوبى ها به دست تو است . تو بر هر چيزى قادرى .
بعضى جاها هم به معناى « كم نظير » و « گران قدر » به كار برده شده است ، مثل اين جمله : « الدُّرُّ الْيَتيمُ عَزيزٌ ؛ دردانه گران بهاست . »
خداوند تعالى هم فرموده است :
؛
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ وَ إِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ
« 3 » بىشك كتاب كم نظير و گران قدرى است .
« عزت » غير از معناى ياد شده معناهاى ديگرى هم دارد .
هامش
( 1 ) . عنكبوت ، آيه 26 .
( 2 ) . آلعمران ، آيه 26 .
( 3 ) فصلت ، آيه 41 .