- . ؛
وَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِي الْأَرْضِ وَ كَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا
« 1 » خدا هم براى وكالت بس است .
- ؛
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
« 2 » پس اگر چنان چه روى گرداندند ، بگو : خدا مرا بس است . جز او پناهى نيست - امور خود را - به او واگذار كردم چرا كه پرودگار عرش با عظمت اوست .
- . ؛
قَالَ يَا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ رَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَ مَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ مَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ
« 3 » جز به واسطه خدا نمىتوانم موفق بشوم لذا خود را به او واگذاشتم و به درگاه او انابه مىكنم .
- . ؛
وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً
« 4 » هر كس كه خود را به خدا واگذار كند هم او برايش بس است .
البته از قرآن چنين برمى آيد كه تحقق يافتن اعتماد به خدا در معنويات احتياج به تقوى دارد ، زيرا تقوا شرط اقتضاى عنايت خداوند تعالى است . كلام الهى است :
. ؛
فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَ أَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً
« 5 » هر كس هم كه در راه خدا خويشتن دارى پيشه كند راه خروجى برايش قرار مىدهد و
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 132 .
( 2 ) . توبه ، آيه 129 .
( 3 ) . هود ، آيه 88 .
( 4 ) . طلاق ، آيه 3 .
( 5 ) . طلاق ، آيه 2 و 3 .