صاحب وسايل ( رحمه الله ) روايات فراوانى را در كتاب « جهاد با نفس » آورده است ، از جمله اين روايت :
از مُفضّل بن عمر از ابى عبدالله - امام صادق ( ع ) - است كه فرمودند :
« يا مُفَضَّل ! ايّاكَ وَ الذُّنُوبَ وَ حَذِّرْها شيعَتَنا فَوَاللَّهِ ماهِىَ الى احَدٍ اسْرَعَ مِنْها الَيْكُمْ انَّ احَدَكُمْ لَتُصيبُهُ الْمَعَرَّةُ مِنَ السُّلْطانِ وَ ما ذاكَ الّا بِذُنُوبِه وَ انَّهُ لَيُصيبُهُ السُّقْمُ وَ ما ذلِكَ الّا بِذُنُوبِه وَ انَّهُ لَيَحْبَسُ عَنْهُ الرِّزْقُ وَ ما هُوَ الّا بِذُنُوبِه وَ انَّهُ لَيُشَدَّدُ عَلَيْهِ عِنْدَ الْمَوت وَ ما ذاكَ الّا بِذُنُوبِه حَتّى يَقُولَ مَنْ حَضَرَهُ لَقَدْ غُمَّ بِالْمَوتِ ؛ « 1 »
اى مفضل ! از گناه بپرهيز و شيعيان ما را هم از آنها بدور دار كه به خدا قسم سريعتر از آن كه به شما بر مىگردند به سراغ هيچ كس نمىروند . هيچ كدام از شما مورد سرزنش سلطان قرار نمىگيرند مگر به خاطر گناهانش . هيچ كدام از شما بيمار نمىشود مگر به خاطر گناهانش . هيچ يك از شما در روزى به رويش بسته نمىشود مگر به خاطر گناهانش . هيچ يك از شما سخت جان نمىدهد مگر به خاطر گناهانش . تا آن كه كسى كه بر بالين او نشسته است مىگويد : دق كرد و مرد . »
و وقتى حضرت ديدند : پذيرش اين مطالب براى من مشكل است فرمودند :
« اتَدْرى مِمَّ ذلِك ؟ ؛ مىدانى چرا ؟ »
گفتم : نه . فرمودند : «
ذاكَ وَاللهِ انَّكُمْ لاتُؤْخَذُونَ بِها فِى الْاخِرَةِ وَ عَجِلَتْ لَكُم فِى الدُّنْيا ؛ « 2 »
به خدا قسم اين براى آن است كه ديگر در آخرت به خاطر آنها مؤاخذه نخواهيد شد و در دنيا به سزاى آنها مىرسيد و جزاى آنها را مىبينيد . »
هامش
( 1 ) . وسايل الشيعه ، ج 15 ، ص 305 ، ( باب 40 ، وجوب اجتناب الخطايا و . . . ) ، ح 20587 .
( 2 ) . همان .