دوم : ؛
وَ لَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ
« 1 » كفار گمان نكنند كه هر چه ما به آنها مهلت بدهيم به نفع آن هاست . ما به آنها مهلت مىدهيم تا بيشتر گناه كنند . عذاب خواركننده هم براى آنها آماده است .
سوم : . ؛
حُنَفَاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ
« 2 » . . . و هر كس براى خداوند شريكى در نظر بگيرد مثل آن كه از آسمان به زمين افتاده و پرنده اى او را در ربوده يا آن كه بادهاى تندى او را به جاى دوردستى پرتاب كرده باشند .
چهارم : . ؛
وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَى بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعاً أَ فَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعاً وَ لَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِنْ دَارِهِمْ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ
« 3 » . . . و كسانى كه كافر شدند به خاطر كارهايى كه كردهاند پى در پى حوادثى بر سرشان مىآيد يا آن كه به زودى خانه شان فرو مىريزد تا آن كه وعده خدا برسد . . . .
پنجم : ؛
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى
« 4 » و هر كس كه از ياد من روى گردان باشد زندگى سختى خواهد داشت . . . .
و نظير اين آيات در قرآن فراوان است كه همگى دلالت بر اين دارند كه مكر خدا بر هر كس احاطه پيدا كند او را فوقالعاده مضطرب ، نگران و پريشان حال مىكند و پى در پى بلاهاى سهمگين بر او فرود مىآيد .
هامش
( 1 ) . آل عمران ، آيه 178 .
( 2 ) . سوره حج ، آيه 31 .
( 3 ) . رعد ، آيه 31 .
( 4 ) . طه ، آيه 124 .