اركان دعا
« داعى » در اين جملات بندهاى است كه به خدا روى آورده و از هر كس جز او بريده است ، قبولى توبه خود را پيش از اين بخشِ دعا ديده است ، لذا كمال انقطاع را درخواست مىكند .
« مدعو » در اين بخش از دعا بخشنده شرف گستر سرافرازى است كه فرمان دعا داده و شديدا آن را لازم دانسته و وعده اجابت داده است .
« مدعو له » در اين جملات چند چيز است :
الف ) رفع موانع از طريق عبوديت ، كه عبارت است از : رفع مكر و فريب شيطانهاى انسى و جنى و شر آنها ، و از آن جا كه اين مطلب بسيار حائز اهميت است يك بار در اول اين جملات گفته است :
« الّلهُمَّ وَ مَنْ ارادَنى بِسُوءٍ فَارِدْهُ وَ مَنْ كادَنى فَكِدْهُ ؛
خدايا ! هر كس قصد بدى نسبت به من كرد تو هم براى او بدى بخواه و هر كس قصد فريب مرا داشت تو هم او را فريب ده . »
و بار ديگر در آخر جملات كه فرموده است :
« وَاكْفِنى مِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَ الْانْسِ مِنْ اعْدائى ؛
و مرا در برابر شر دشمنانم از جنّ و انس كفايت بخش . »
ب ) مقام قرب ، كه هدف خلقت انسان است ؛ بلكه مىتوان گفت هدف جهان هستى است و از آن جا كه اين مقام هم حائز اهميت است به عبارتهاى مختلف در اين جملات آن را تكرار كرده ، لذا يك بار در خواست سبب كرده و فرموده است :
« وَ اجْعَلْنى مِنْ احْسَنِ عَبيدِكَ نَصيباً عِنْدَك وَ اقْرَبِهِمْ مَنْزَلةً مِنْكَ وَ اخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَيْك . »