قضيه كسى را هم كه ما به او از نشانه هاى خود داديم و او از آنها فاصله گرفت و شيطان در پى اش درآمد - كه از ديرباز از گمراهان بوده است - برايشان بازگو كن ، كه اگر ما مىخواستيم با همان نشانه ها او را رفعت مىبخشيديم ولى او به زمين چسبيد و پى دل خواه خود رفت ، لذا مَثَلِ او مَثَل سگ است كه چه به او حمله كنى و چه او را به حال خود وابگذارى له له مىزند . اين مثل كسانى است كه آيه هاى ما را دروغ انگاشتند . لذا تو برايشان اين قصّهها را بازگو كن بلكه اينها فكر خود را به كار بيندازند . چه بد مثلى است مثل آن قومى كه آيه هاى ما را دروغ انگاشتند و به خودشان ستم روا داشتند . هر كس كه خدا او را راهنمايى كند راه را يافته است و هر كس را كه گمراه كند زيان كاران همان ها خواهند بود . و ما جن و انس را آفريديم و عاقبت آنها جهنم شد . دل دارند ولى با آن ، درك نمىكنند و نمىفهمند . چشم دارند ولى نمىبينند . گوش دارند ولى نمىشنوند . آنها مثل چهارپايان هستند بلكه از آنها هم پست ترند . آنها غفلت پيشگانند .
البته نظير اين آيات و روايات زياد هستند و اين كه گناه موجب زيان آشكار در هر دو سراست ، موضوع بيش از هزار آيه است .
فخر الاسلام شيخ كلينى ( رحمه الله ) در جلد دوم كافى بابى گشوده است و در آن سى و يك روايت را درمورد گناهان و آثار آنها ذكر كرده است كه ما بعضى از آنها را در اين جا مىآوريم :
از ابى عبدالله - امام صادق - ( ع ) روايت شده است كه فرمود :
آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — صفحة 363
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٦٣