ميل به دنيا يعنى آن چيزى كه انسان را سرگرم و آشفته خاطر مىنمايد : ؛
أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ
« 1 » اين همان چيزى است كه در روايتها سرآمد همه خطاها شمرده شده است ، مثلًا در نهج البلاغه آمده است :
« مَنْ لَهِجَ قَلْبُهُ بِحُبِّ الدُّنْيا الْتاطَ قلبُهُ مِنْها بِثَلاثٍ : هَمٍّ لايُغِبُّهُ ، وَ حِرْضٍ لايَتْرُكُهُ ، وَ امَلٍ لايُدْرِكُهُ ؛ « 2 »
هر كس كه ميل به دنيا دلش را تسخير نمايد ، سه چيز بر دلش پيوند مىخورد : فكر و خيالى كه او را آزاد نمىگذارد . حرص و طمعى كه او را رها نمىكند و آرزويى كه از او دست برنمىدارد . »
لذا خداوند تعالى فرموده :
. . ؛
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَ يَقْدِرُ وَ فَرِحُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ مَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتَاعٌ
« 3 » و به زندگى دنيا دل خوش كردند ، حال آن كه زندگى دنيا در برابر آخرت چيزى نيست .
اين جا هم مىبينيم كه دل خوش كردن به دنيا مذموم شمرده شده است نه اصل دنيا .
همچنين خداوند متعال مىفرمايد :
؛
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَ لَا أَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
« 4 » اى كسانى كه ايمان آورده ايد مال و منال و فرزندانتان شما را از ياد خدا باز ندارد كه هر كس چنين كند زيان كار است .
باز هم دنيايى كه انسان را به غفلت وادار كند ، مذموم شمرده شده است نه اصل دنيا .
هامش
( 1 ) . تكاثر ، آيه 1 - 2 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، حكمت 228 .
( 3 ) . رعد ، آيه 26 .
( 4 ) . منافقون ، آيه 9 .