ولى وقتى توجه پيدا مىكند به اين كه همهء صفات جلال و جمال عين نور خداست ، مىگويد :
« وَ كُلُّ نورِكَ نَيّرٌ
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِنورِكَ كُلِّه ؛
خدايا ! در اين عالم چيزى نيست جز ذات تو ، چيزى نيست جز وجود مقدس تو . خدايا ! به درخانهات آمدهام و تو را به ذات مقدست قسم مىدهم » .
كسى كه به درخانهء خدا مىرود گاهى به فيض مقدس و گاهى به رحمت واسعهء خدا و به « كن » رحمانى وى نظر دارد . داعى در اين نظر ، كثرات را مشاهده مىكند ، در اين مرتبه واسطهء فيض ، حقيقت محمدى صلى الله عليه و آله و مابقى موجودات را مىبيند و مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ نورِكَ بِانْوَرِه ؛
اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، توجه به نورت دارم و به نورانىترين نورهايت ؛ يعنى به حقيقت محمد تو را قسم مىدهم . »
سپس توجه مىكند به اين كه فيض مقدس و « كُنِ » رحمانى بسيط است ، يك چيز بيشتر نيست . لذا در اين نظر مىگويد :
« وَ كُلُّ نورِكَ نَيّرٌ
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِنورِكَ كُلِّه ؛
اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به نورت كه يك چيز بيشتر نيست و فيض مقدس است ، قسم مىدهم . »
آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٦٥