معرفت شهودى : معرفتى است كه به واسطهء رابطهء با خدا پيدا مىشود . روزهء ماه مبارك رمضان ، بيدارى شب ، خواندن نماز شب ، راز و نياز با خدا ، خواندن قرآن ، نور و معرفت مىدهد ؛ معرفتى كه در دل رسوخ مىكند و اطمينانى قوى در دل پيدا مىشود :
« الا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُ القُلوب . »
« 1 » همين معرفت شهودى است كه كاربرد دارد ، و روشن است كه اين ايمان به واسطهء برهان پيدا نمىشود .
« الَعِلْمُ نورٌ يَقْذِفُهُ اللَّهُ فى قَلْبِ مَنْ يَشاءُ ؛ « 2 »
دانش ، نورى است كه خداوند در قلب هر كس كه صلاح بداند قرار مىدهد . »
اين نور و معرفت را بايد خدا بدهد .
- خدا به چه كسى مىدهد ؟
- به آن كسى كه مهيّا و در معرض باشد .
- چگونه مىتوان در معرض واقع شد ؟
- روزهء ماه مبارك رمضان انسان را در معرض رحمت خدا و مورد عنايت خاص وى قرار مىدهد . ديگر خواه ناخواه دست عنايت خدا روى سر او است . هدايت خدا بدين سبب است ؛ هدايتى كه به معناى
« ايصالِ الَى الْمَطلوب »
است ؛ يعنى دست خدا هميشه روى سر اوست تا به مقصودش برسد .
قرآن مىفرمايد :
« قَدْ جائَكُمْ مِنَ اللَّهِ نورٌ وَ كِتابٌ مُبين » ؛
« 3 » از طرف خدا نور و كتاب آشكار آمد .
« يَهدى بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلام » ؛
« 4 » خدا به واسطهء قرآن هدايت مىكند .
هامش
( 1 ) . رعد ، آيه 28 .
( 2 ) . مصباح الشريعة ، ص 16 ، ( الباب السادس في الفتياء ) .
( 3 ) . مائده ، آيه 15 .
( 4 ) . مائده ، آيه 16 .