از اين جمله بر مىآيد كه خود سئوال پيش خدا محبوب است . در قرآن نيز سئوال نزد خدا محبوب است :
« وَ اذا سَئَلَكَ عِبادى عَنّى فَانّى قَريبٌ اجيبُ دَعْوَةَ الّداعِ اذا دَعانِ » ؛
« 1 » هنگامى كه بندگانم از تو دربارهء من سؤال مىكنند بگو كه من نزديكم و دعاى هر دعاى كننده را اجابت مىكنم .
سئوال عبد براى عبد لذيذ ، و براى مولا محبوب است ، اما تلطف ، توجه و اعطاى حقتعالى لذيذتر ، و پيش خدا مجبوب تر است . پروردگار عالم « جواد » است ، و بالاترين لذتهايش اين است كه به بندههايش تلطف كرده و جواب آنها را بدهد ، چنان كه اين تلطف و مهربانى براى بنده نيز لذيذترين است ؛ بنابراين عارف يعنى كسى كه به در خانه خدا مىرود ، در آخر دعا خدا را به چيزى كه محبوبترين لذتها پيش خدا است ، قسم مىدهد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِما تُجيبُنى بِه حين اسْئَلُكَ فَاجِبْنى يا اللَّهُ ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، تو را به توجه و لطفت كه محبوبترين چيزها پيش توست ، قسم مىدهم . خدايا ! تو را به آن توجهت قسم مىدهم ، خدايا ! اين توجه را بر من هميشگى كن . »
لطف ديگر دعاى سحر
اين دعا با كلمهء
« اللَّهُمَّ
» آغاز مىشود كه
« اللَّهُمَّ
» به معناى « يا الله » است و ختم دعا هم به كلمهء « يا الله » است . كلمهء
« اللَّهُمَّ »
بيش از بيست بار در اين دعا تكرار شده است :
« اى كسى كه مستجمع جميع صفات كمال و جمال و جلالى ، من به درِ خانهات آمدهام . »
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 186 .