الْكِتابِ » ؛
« 1 » پيغمبر ! كافران مىگويند تو رسول نيستى . بگو من رسولم . شاهدم خدا ، و كسى كه همهء علم قرآن نزد او [ اميرالمؤمنين عليه السلام ] است . - / توجه كند و اينكه حقيقت پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله اصل ، و ديگران فرعاند ، مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ آياتِكَ بِاكْرَمِها ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، نظرم به قرآن ناطق است ، و تو را به كريمترين آياتت قسم مىدهم ؛ يعنى به حقيقت احمدى تو را قسم مىدهم . »
عارف وقتى توجه كند به اين كه اهل بيت ، نور واحدند ، و وقتى توجه كند به اين كه چهارده معصوم ، همه ، از نظر علم و فضيلت يك چيز و يك كس هستند :
« اوَّلُهُمْ مُحَمَّدٌ ، اوْسَطُهُمْ مُحَمَّدٌ ، آخِرُهُمْ مُحَمَّدٌ . »
در اين نظر مىگويد :
« وَ كُلُّ آياتِكَ كَريمَةٌ
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِآياتِكَ كُلِّها ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، همهء آيات تو كريم است . اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به چهارده معصومات قسم مىدهم . »
تذكر اخلاقى
قرآن نور است و دل را منور مىكند ، و هدايت است و انسان را به مقصود مىرساند و براى دردهاى دل شفا است :
قَدْ جائَكُمْ مِنَ اللّهِ نورٌ وَ كِتابٌ مُبينٌ » ؛
« 2 » براى شما ، از جانب خدا نور و قرآن آشكار نازل شد .
هامش
( 1 ) . رعد ، آيه 43 .
( 2 ) . مائده ، آيه 15 .