نعمتى به تو دادهام . » قرآن شريف جدّاً از اين صفت رذيله نهى كرده و مىفرمايد :
« الَّذينَ يُنْفِقُونَ امْوالَهُمْ فى سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لايُتبعونَ ما انْفَقوُا مَنّاً وَ لا اذًا لَهُمْ اجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاهُمْ يَحْزَنُونَ » ؛
« 1 » كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مىكنند سپس به دنبال آنچه كه انفاق كردهاند منّت و اذيت و آزارى ندارند ، اجر آنان با خداست و خوف و اندوهى بر آنان نيست .
بعد مىفرمايد :
« يا ايُّها الَّذينَ آمَنوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ اْلَاذى كَالَّذى يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يَؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ » ؛
« 2 » اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! انفاقها و صدقههاى خود را باگذاشتن و اذيت كردن باطل نكنيد ، و مثل افرادى كه براى رياكارى مالشان را در راه خدا مىدهند نباشيد ، آدم رياكار ايمان به خدا و روز جزا ندارد .
آيهء شريفه به ما مىگويد وقتى خدمتى به جامعه و مردم كرديم منّت نگذاريم ، زيرا اعمال ما پوچ و باطل مىشود .
در وقت عمل بايد خلوص داشت و عمل بايد رنگ خدايى داشته باشد ، زيرا در غير اين صورت پوچ و باطل مىشود .
اين آيه مىفرمايد : آدم رياكار ايمان به خدا و روز قيامت ندارد ؛ بلكه به كافر تشبيه شده است چنان كه در سورهء ماعون براى او « ويل » گفته شده است :
« فَوَيْلٌ لِلمُصلّينَ الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهوُنَ الَّذينَ هُمْ يُراءُنَ وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ » ؛ « 3 » واى بر نمازگزارانى كه از نمازشان غافلاند ، آنان كه ريا مىكنند و از دادنِ زكات [ و وسايل و ما يحتاج
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 262 .
( 2 ) . بقره ، آيه 264 .
( 3 ) . ماعون ، آيهء 4 - 7 .