اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ مَنِّكَ بِا قْدَمِه
وَ كُلُّ مَنِّكَ قَديمٌ ؛
اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِمَنِّكِ كُلِّهِ .
تفسير ادبى
« منّت » به معناى « نعمت » است . يكى از اسماى پروردگار عالم « منّان » است و از اسماى ديگر خداوند تعالى هم « حنّان » است . فرق ميان اين دو اسم ، اين است كه : اگر پروردگار عالم به بندهاى كه از او اعراض نموده نعمت مىبخشد به او « حنّان » مىگويند ، و اگر پيش از درخواست بنده ، به او نعمت مىبخشد « منّان » مىگويند .
خلاصه ، « حنّان » و « منّان » هر دو به معناى « منعم » است ، و « منّان » يعنى كسى كه نعمتهاى فراوان و بزرگ به بنده عنايت مىكند .
راغب در مفردات ، منّت را بر دو قسم تقسيم مىكند :
اول : منّت فعلى ؛ مثلًا گفته مىشود : « منّ فلانا على فلان ؛ فلان كس به فلانى نعمت داده است . »