اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِشَرَفِكَ كُلِّه ؛
خدايا ! اهلبيت همه شريف و معدن فضيلتاند . اى خدا ! به در خانهات آمدهام ، و از تو سئوال مىكنم ، و تو را به اهلبيت كه معدن شرافتاند قسم مىدهم . »
تذكر اخلاقى
انسان به واسطهء چيزهايى از ديگران امتياز پيدا مىكند ؛ براى مثال علم ، انسان را شريف مىكند ؛ بنابراين قرآن مىفرمايد :
« يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذينَ آمَنوا مِنْكُم وَالَّذينَ اوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ » ؛
« 1 » پروردگار عالم ، مومنات و كسانى را كه علم دارند ممتاز قرار داده ، و درجات زيادى به آنها افاضه كرده .
اين عالم به واسطهء علم ممتاز است و در صورتى شرافت دارد كه ديگران از علمش استفاده كنند ، زيرا در روايات داريم كه اگر غير از اين باشد مورد لعن خداست :
« عَنْ سَيِّدِ الْمُرْسَلينَ : اذا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فى امَّتى فَلْيُظْهِرِ الْعالِمُ عِلْمَهُ وَالَّا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ اجْمَعينَ ؛ « 2 »
از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است كه : هر گاه در امت من ، بدعتها پديد آمد ، پس بر عالم ، واجب است كه دانش خويش را آشكار كند و گرنه لعنت خدا و ملائكه و همه مردم بر او باد . »
متمكن به شرطى در نظر مردم شريف است كه تمكنش را به قدر سعهاش ، در رفاه و آسايش مردم به كار اندازد ، و از نظر قلم ، قدم و مال هميشه به فكر ديگران باشد .
متمكن اگر متمول و خاضع باشد شريف است ، و بالاخره اگر قدرتى ، تمكنى باشد كه با آن تمكن ، خدمتى به جامعه بكند از نظر اسلام شريف است . قرآن دربارهء كسانى
هامش
( 1 ) . مجادله ، آيه 11 .
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 54 ، ص 234 ، ح 188 .