كه مال و قدرت دارند و صرف نمىكنند ، مىفرمايد :
« فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّينَ ، الَّذَّينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهوُنَ ، الّذينَ هُمْ يُراؤُونَ ، وَ يَمْنَعُونَ الْماعُوَنَ » « 1 » ؛ پس واى بر نماز گزارانى كه در نماز سهل انگارى مىكنند ! همان كسانى كه ريا مىكنند ، و ديگران را از وسايل ضرورى زندگى منع مىنمايند .
از نظر اسلام ، متمكن در صورتى شريف است كه به اندازهء قدرتش به جامعه خدمت كند و الا شريف نيست .
رئيس از نظر مردم و اسلام شريف است به شرطى كه خادم مردم باشد :
« رَئيسُ الْقَوْمِ خادِمُهُم . »
اگر رئيس ، خدمتگزار مردم نباشد و بخواهد رياستش را به ديگران تحميل كند ؛ گرفتار آتش جهنّم مىشود . امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
« ايُّما مُؤْمِنٍ مَنَعَ مُؤْمِناً شَيْئاً مِمَّا يَحْتاجُ الَيْهِ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ مِنْ عِنْدِهِ وَ مَنْ عِنْدَ غَيْرِهِ اقامَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ مَسْوَدّاً وَجْهُهُ مُزْرَقَّةً عَيْناهُ مَغْلُولَةً يَداهُ الىَ عُنُقِهِ فَيُقالُ هذا الْخائِنُ الَّذى خانَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ثُمَّ يُؤْمَرُ بِهِ الىَ النَّارِ ؛ « 2 »
هر گاه مومنى ، مومن ديگرى را از چيزى كه بدان محتاج است منع كند و حال آن كه قادر است آن نياز را از پيش خود و يا ديگرى رفع كند ، خداوند متعال روزِ قيامت او را برمىخيزاند در حالى كه چهرهاش سياه و چشمانش بسته و دستانش به گردنش بسته شده و گفته مىشود كه : اين خائن كسى است كه به خدا و رسول ، خيانت كرده است ، سپس به آتش افكنده مىشود . »
هامش
( 1 ) . ماعون ، آيه 4 ، 5 ، 6 و 7 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 367 ، ( باب من منع مؤمناً شيئاً من عنده أو من عند غيره ) ، ح 1 .