تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آفاق نيايش (تفسير دعاى سحر) (فارسى) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
آن‌ها جاى دارند . و من هر روز هفتاد بار به آنان نظر مىكنم و با ايشان سخن مىگويم . هر وقت كه به آنان نظر مىكنم ، با آنان حرف مىزنم لذت مىبرم . طعام و شرابشان همين حرف من است و به آن‌ها مىگويم : شما از گفتار و حرف من لذت ببريد چنان كه اهل بهشت از طعام و شراب لذت مىبرند . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند : « يا رَبّ ! ما عَلامَةُ هؤُلاءِ ؛ نشانه‌هاى آن‌ها چيست ؟ اين خواص چه كسانى هستند ؟ » خطاب شد : « هُمْ فِى الّدُنْيا مَسْجُونُون قَدْ سَجَنُوا الْسِنَتَهُمْ مِن فُضولِ الْكَلام وَ بُطُونَهُمْ مِنْ فُضولِ الطَّعامِ ؛ « 1 » اينان در دنيا زندانىاند و زبانشان را از سخنان بىفايده و شكمشان را از غذاهاى حرام و شبهه‌ناك ، زندانى كرده‌اند . » خوشا به حال كسى كه زبانش را حفظ كند و شكمش را از شبهه ناك و حرام بر حذر دارد . خوشا به حال كسى كه با حلال افطار كند ، و با حلال سحرى بخورد بالاتر از اين ، خوشا به حال كسى كه در ماه مبارك رمضان بلكه در تمام مدت عمر مواظب زبانش باشد تا از خواص بشود . وقتى كه از خواص شد ديگر به جايى مىرسد كه خدا با او حرف مىزند و او از اين كار لذت مىبرد . بالاترين لذت براى عاشق ، خلوت و صحبت كردن با معشوق است . بالاتر از اين‌ها توجه معشوق به عاشق است ، و حتى بالاتر از اين‌ها حرف زدن معشوق با عاشق است . در روايت معراجيه ، به پيغمبر خطاب شد كه : « اى پيامبر ! من بندگان خاصى دارم كه بالاترين لذتشان در بهشت حرف زدن من با آن‌ها است ، اين افراد زبان و شكمشان را از حرام نگاه مىدارند . » « 2 »
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 74 ، ص 23 ، ( باب 2 ) ، ح 6 . ( 2 ) . ارشاد القلوب ، ترجمه سلگى ، ج 1 ، ص 512 .