« اى خدا ! به درخانهء تو آمدهام ، توجهم به گفتار توست ؛ به مرضىترين گفتارهايت ؛ يعنى گفتارى كه با پيغمبر داشتى ، و تو را به گفتارى كه معشوق با عاشق و مولا با عبد داشته است قسم مىدهم . »
اما وقتى توجه پيدا كند كه قول خدا منسوب به خدا ، و همهء آن مرضى است ، مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِقَوْلِكَ كُله ؛
اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، و تو را به قول و گفتارت كه همهءشان مرضى است ، قسم مىدهم . »
درس ولايى
عارف وقتى به اهلبيت توجه كند و ببيند كه پروردگار با اهلبيت تجلىها ، خلوتها و معراجها دارد ، مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ قَوْلِكَ بِارْضاه ؛
خدايا ! به درخانهات آمدهام ، توجه به گفتارت دارم ؛ به مرضىترين گفتارهايت ، به آن گفتارى كه با پيغمبرت در معراج و خلوتهايش داشتى . خدايا ! تو را به آن قول قسم مىدهم . »
وقتى عارف به نورانيت و وحدانيت ائمه اطهار عليهم السلام توجه كند و ببيند كه همهشان با خداوند متعال خلوتها دارند و همهء آن گفتارها ، گفتار مولا با عبد است ، در اين حال مىگويد :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِقَوْلِكَ كُله ؛
اى خدا ! به درخانهات آمدهام ، همهء گفتارهايت مرضى است ، و تو را به همهء گفتارهايت قسم مىدهم ؛ يعنى تو را به آن گفتارهايى كه با اهلبيت داشتهاى قسم مىدهم . »
تذكر اخلاقى
روايتى در ارشاد القلوب ديلمى است كه از امير مؤمنان عليه السلام روايت مىكند كه : خداوند متعال در شب معراج به پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : قصرهايى در بهشت هست كه خواص در