تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 46

مساهمون:

ص٤٦
شفاى درد چشم اتفاقاً نظير همين را پدر خانوادهء حضرت آيت‌الله العظمى آقاى گلپايگانى ( رضوان‌الله تعالى عليه ) نقل مىكردند . او هم پير بود ، اما چشم جوانى داشت . من ديدم كه پدر خانوادهء ايشان در مسجد بالا سر آن زمان كه تاريك هم بود ، قرآن مىخواندند ، آن هم بدون عينك در سن نودسالگى . گفته بود من به همراه آقاى گلپايگانى براى اربعين به كربلا رفتيم . كه ما از بصره سوار قطار شديم . قطارها صندلى نداشت و يك اتاقى بود كه من و آقاى گلپايگانى در آن نشسته بوديم . ناگهان عربهاى باديه‌نشين ريختند در قطار و قطار پر شد و حركت كرد . بعد ، يكى از اين عربها پايش را دراز كرد توى دامن من من اول ناراحت شدم و بعد گفتم زوار حسين است . ايشان مىگويد : به اين فكر افتادم كه اين زوار حسين است . لذا همه‌اش تبرك است . پاى پياده آمده بود و لاى انگشتهاى پايش گل بود . بعد ادامه مىدهد : بدون اينكه آن عرب بفهمد ، يك مقدار از آن گل را گرفتم و ماليدم به پشت چشمم و ناگهان ديدم كه عينك نمىخواهم . يك روز كه عينك شكست ، دو - سه روز صبر كردم و از خانه بيرون نيامدم تا رفتند تهران برايم عينك ، تهيه كردند . ديدم عينك نمىخواهم نزديك را مىبينم ، دور را مىبينم و وضع بينايىام عالى است . نظير اينها زياد است . راجع به حسين ( ع ) نيز همينطور است . راجع به تربت حسين ( ع ) همين است . راجع به زينب ( س ) و ابوالفضل و ساير اصحاب آن حضرت همين است .