خود باز مىشود ، يا لااقل الهام باز شدن براى تو پيدا مىشود و درها يكى پس از ديگرى گشوده مىشود . و اما اگر توسل به اهلبيت نباشد ، ظلمت است و به قول قرآن شريف : اين دنيا مىشود ظلمت روى ظلمت ، وحشت روى وحشت :
اوْ كظُلُماتٍ في بَحْرٍ لُجِّى يَغْشيهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ
« 1 » اين دنيا نظير يك درياست ، اما نه فقط دريا ؛ بلكه دريايى پر از موج : نه فقط دريايى پر از موج ، دريايى كه ابر محيط بر آن است و بر آن مىبارد .
اين وضع دنيا براى همه است . از وقتى كه حضرت آدم آمد در اين دنيا ، همين وضع بوده و تا روز قيامت هم ، چنين است . چه كسى مىتواند نجات پيدا كند از اين دريا ؟ كى مىتواند نجات پيدا كند از اين وحشت و ظلمت ؟ تمسك به اهلبيت ( ع ) آدم را نجات مىدهد .
تمسك به اهلبيت ( ع ) مثل تمسك به قرآن مراتب دارد . يك شيعه بايد به همهء مراتب آن تمسك كند . مرتبه اولش توسل به اهلبيت است ، يعنى انسان در وقت گرفتارى از آنها كمك بخواهد و در وقت درد بىدرمان ، شفا از آنها بخواهد آنجا كه ديگر سبب نيست و منقطع شده است ، آنجا كه ديگر پناه ظاهرى نيست ، از آنها كمك بخواهد . به هر كدام هم كه ملتمس بشويم و كمك بخواهيم ، كفايت مىكند . اما چون فعلًا واسطهء فيض اين عالم و قطب عالم امكان و محور عالم وجود و واسطهء بين غيب و شهود ؛ حضرت ولىعصر ( عجلالله تعالى فرجه الشريف ) است ، بايد ايشان فراموش نشود . كمك از اين واسطهء فيض بخواهيم ، و الا همهء آنها نور واحد و واسطهء فيض از طرف حق تبارك و تعالى هستند .
اين قسمت يعنى توسل به اهلبيت ، علاوه بر اينكه از قرآن و روايات
هامش
( 1 ) - نور / 40 .